DARWIN ER DE VRIES, 
OF MUTATIE- EN TEELTKEUSTHEORIE 
DOOR 
/ 
Dr. P. G. BUEKERS. 
De wetenschap is als een hooggebergte. Ver voor ons, met den 
top in de wolken, ligt een reus, en wij willen hem bestijgen. Eerst 
langs eenen, dan langs een anderen kant doen wij daartoe een poging . 
Wij falen, na eindelooze inspanning, maar dit falen is slechts een 
prikkel, te meer, die den drang om ons doel te bereiken versterkt. 
Dan eindelijk meenen wij er te zijn, en ziet, rondom rijzen nog hoo- 
gere rotsgevaarten op, voor en achter ons, die eerst door wolken 
voor onzen beperkten blik waren verborgen. Zij zijn steiler en meer 
onbegaanbaar, dan die wij achter ons hebben. Toch aarzelen wij 
niet om ook daaraan op nieuw onze kracht te beproeven, om ook met de 
nieuwe, schijnbaar nog minder overkomelijke moeielijkheden den strijd 
aan te binden. In plaats van ons te ontmoedigen zal dit ons aan- 
vuren. Al dringt ook meer en meer de gedachte, de overtuiging zich 
aan ons op, dat een einddoel, een top, waar er geen meer achter en 
boven staat, die ons een volkomen vrij, door niets beperkt overzicht 
zal gunnen, voor ons onbereikbaar is, — wij kunnen den aandrang om 
te weten niet weêrstaan. Juist het vooruitzicht, dat er altijd nog wat 
te bestijgen, nog wat te overwinnen en op te ruimen zal blijven, hoe 
hoog wij ook klimmen, juist dat onbereikbare is het kenmerk van 
het ideale. Het streven daarnaar is echt en zuiver menschelijk. 
Er zijn er, die dit afkeuren. De een doet dat, omdat alle streven 
naar het schijnbaar onbereikbare hem dwaas en nutteloos voorkomt. 
Wij zijn nu eenmaal niet geschikt of bestemd om zoo iets te 
kunnen ondernemen, zeggen zij ; die ongerepte oorden mogen door 
menschenoogen niet aanschouwd, door menschenvoeten niet betreden 
worden. Weer anderen beweren, dat het geheel oen hersenschim is, 
1 
