OF MUTATIE- EN TEELTKEUSTHEORIE. 
5 
Mannen als Lavoisier, Lamarck, Geoffroy, St. Hilaire, Goethe, 
Darwin maakten zich vrij van de vooral op autoriteitsgeloof be- 
rustende meeningen en van den denksleur, van den druk der 
denkbeelden, die gedeeltelijk nog van Aristoteles en van de middel- 
eeuwen her op het menschelijk weten drukten. Zij gingen den berg 
op, om met eigen oogen te zien. 
Als wij nagaan hoe nog in onze dagen de zee der wetenschappe- 
lijke meeningen en voorstellingen op en neer deint en golft en bruist, 
dan zijn wij geneigd hun resultaten gering te schatten en niet hoog 
aan te slaan. Zij hebben echter den ban gebroken. Zij hebben be- 
wezen, dat het wereldstelsel, dat toen leefde in de wetenschappelijke 
voorstellingen, een kolos was, die op leemen voeten stond. 
Toen kwamen Darwin en Wallace — • ik geef geen overzicht van 
den historischen gang van zaken, — de uitkomsten van hun onderzoe- 
kingen en de beteekenis van hun waarnemingen in Zuid Amerika 
en in den Indischen archipel bekend maken en, voor een beschou- 
wing, die een, nooit te voren geziene revolutie teweegbracht in het 
weten en denken der menschen, in ongeloofelijk korlen tijd, werd 
hun opvatting en voorstelling een wetenschappelijk voldongen feit. 
Op een vergadering van den Yerein deutscher Naturforscher und 
Aerzte, ik meen in 1860, wilde Haeckel Darwin’s » ontstaan der soor- 
tenc( ter sprake brengen. De geleerde heeren toonden door morren 
en schuifelen hun afkeuring en vergaten hun deftigheid zoover, dat 
zij het bespreken ^an zulk een onzin op een ernstige bijeenkomst 
onmogelijk trachtten te maken. 
Weinig jaren daarna werd op een congres derzelfde vereeniging, 
met groote geestdrift en onder stormachtig gejuich, een voorstel aan- 
genomen om een deputatie van voormannen der wetenschap af te 
vaardigen, die den grijzen Darwin in zijn woonplaats geluk zou gaan 
wenschen met zijn zeventigsten verjaardag I 
Wij ouderen, die den strijd meêmaakten, tusschen ’60 en ’70, weten 
dat nog wel, maar voor de jongeren, voor wie dat bij den steeds 
snelleren gang, die de biologische wetenschappen gaan, al in het verre 
verleden ligt, is de herinnering aan zulke buitengewone gebeurte- 
nissen wel eens nuttig. 
Dat is het vooral nu in onze dagen het »Darwinisme« weer veel 
en velerlei bestrijding vindt. 
Daarover wil ik hier het een en ander meêdeelen. 
Ik zal het niet hebben over hen, die daaraan nog altijd, zij het ook 
meer aarzelend dan vroeger, meêdoen, op grond van den strijd met 
hun godsdienstige en ethische inzichten. Die bestrijding kunnen wij 
gerust buiten beschouwing laten. Meestal loopt zij over dingen en 
wordt zij gevoerd tegen feiten, die niet eens bestaan ; tegen haastige 
