10 
DARWIN EN DE VRIES, 
werpen van dezelfde soort, die door een schommelende variatie van 
elkander verschillen, zooals de beuken of de beukebladeren, die ons 
tot voorbeeld dienden, gaan altijd door overgangen in elkander over, 
zijn door tusschenvormen met elkander verbonden, wat ook blijkt 
uit de gegeven getallen. Vandaar de uitdrukking geleidelijke (bij 
Darwin continuous) variaties in tegenstelling met niet-geleidelijke 
(discontinuous) of sprongvariaties. 
Als een kenmerk door een der genoemde soorten van variaties 
zoo sterk verandert, dat het goed in het oog loopt, zoo niet van den 
leek, dan toch van den kweeker, dan is een variëteit of ras tot stand 
gekomen. 
Ook in het gebruik van deze termen heerschte tot nu toe groote 
verwarring en onzekerheid, en daarin ligt ook het zwakke punt van 
de theoretische verklaring, die Darwin van het ontstaan der soorten 
heeft gegeven. 
Kweekt men planten uit het zaad van e$n bepaalde plant, dan 
zullen de nakomelingen onderling van elkander verschillen door de 
voor elke plant of liever voor elke soort van planten vaststaande 
schommelende variaties. Die variaties bewegen zich binnen vaste 
grenzen en om een vrij vast staand gemiddelde, met een maximum, 
dat niet overschreden wordt. Hetzelfde gebeurt in de natuur. Op 
die wijze ontstane variëteiten verschillen door één of door zeer weinig 
kenmerken van de moederplant. 
Mutaties daarentegen verschillen door 1 vele, gewoonlijk door haast 
alle kenmerken van den ouderlijken vorm. Zij vertoonen, en dit is 
een punt van het grootste gewicht, geen overgangen ; er bestaan 
geen tusschenvormen, die hen verbinden met de plant of het dier, 
waaruit zij ontstonden. 
Onder de afstammelingen van de meeste variëteiten keeren er zeer 
vele weer terug tot den ouderlijken vorm ; zij zijn meestal niet vast. 
Om zonder bizondere maatregelen, die nog ter sprake komen, haar 
bizondere kenmerken te handhaven, moet men met groote zorg altijd 
voor de toekomstige generatie de ouders uitzoeken, en ook dan nog 
moeten er zeer vele van de nakomelingen worden uitgeschoten. 
Door mutaties ontstane variëteiten en rassen daarentegen hebben 
terstond vaste kenmerken, die overerven op de nakomelingschap. 
Ook zonder bizondere maatregelen kan men haar voorttelen en haar 
eigenaardigheden handhaven bij alle nakomelingen. 
In de natuur ontstaan genoeg variëteiten onophoudelijk en bij alle 
planten en dieren, maar in den regel verdwijnen zij even spoedig 
als zij ontstonden. 
Dat men vroeger van een andere meening was, is te begrijpen. Toen 
maakte men nog geen onderscheid tusschen schommelende variaties 
