14 
DARWIN EN DE VRIES, 
Bij den groei van elk weefsel blijven deze deelcellen of dochter- 
cellen met elkander verbonden. Maakt dit deelingsproces de voort- 
planting uit van lagere eencellige levende wezens, dan scheiden zij 
zich ten slotte van elkander af, en vormen zij twee zelfstandige in- 
dividuen. 
Door een dergelijk deelingsproces ontstaan ook de geslachtscellen 
in daarvoor bestemde organen, eierstok en zaadklier of vruchtbeginsel 
en helmknopje, bij hoogere planten en dieren. 
Reeds voordat deze geslachtscellen hun taak gaan vervullen, heeft 
er een eigenaardig proces mee plaats, waarop wij nog terugkomen. 
Om de eicel tot ontwikkeling te brengen, om haar als het ware 
den stoot te geven, die haar tot celdeeling brengt, moet zij bevrucht 
worden. Dan dringt een zaaddiertje er in, en zeer spoedig daarna 
smelten de twee kernen ineen. Dan heeft de deeling op de gewone 
wijze plaats, met dit groote en belangrijke verschil, dat er nu twee 
maal zooveel en twee verschillende soorten van chromosomen dan bij 
de gewone celdeeling in het spel komen. 
In alle cellen van een dier is het aantal chromosomen, dat zich 
splitst om twee nieuwe kernen te vormen, namelijk altijd even groot, 
zooals reeds werd gezegd. 
Na de splitsing gaan de helften der chromosomen weer op de ge- 
wone wijze van elkander af om nieuwe kernen te vormen; dan bevat 
elk van die dochtercellen weer het vaste aantal chromosomen, maar 
deze zijn voor de helft afkomstig uit de moeder- of eicel en voor de 
andere helft uit de vader- of spermacel. Uit deze ééne eicel ontstaat 
nu door voortgezette deeling het nieuwe organisme. Elke der bil- 
lioenen cellen, waaruit het lichaam van het nieuwe levende wezen 
op is gebouwd, heeft haar kern met chromosomen en deze chromo- 
somen bevatten zonder onderscheid altijd bestanddeelen, die afkomstig 
zijn van de eicel en van de spermacel, en dus van de moeder en van 
den vader. 
Dit merkwaardige verschijnsel vormt den grondslag van alle ver- 
klaringen der erfelijkheid. 
Alle eigenschappen van de ouders kunnen op de nakomelingen 
overgaan ; men denkt zich die eigenschappen gebonden aan de 
deeltjes, waaruit de chromosomen zijn samengesteld. Die deeltjes zijn 
natuurlijk in grooter of kleiner aantal ook aanwezig in de kiem- 
cellen, die in de geslachtsorganen van de hoogere dieren en planten 
worden gevormd. 
Een groote en belangrijke vraag is nog steeds : Waarom moet het 
ei worden bevrucht ? Waarom kan de deeling van de eicel, die het 
aanzijn geeft aan een vrucht of embryo, niet beginnen zonder dat er 
een zaaddiertje indringt? 
