OF MUTATIE- EN TEELTKEUSTIIEOME. 
21 
de voordeelige positie, waarin daardoor de nieuwe vormen komen, 
steeds beter wordt. De organismen zullen de organen en instinkten, 
of wil men, hun gevoeligheid voor prikkels en hun vermogen om 
daarop doelmatig te antwoorden, door herhaald en sterk gebruik, 
door oefening verbeteren en de hierdoor verkregen uitkomsten, de 
zoo verworven vormen en vermogens zullen overerven op de nako- 
melingen. Zoo kunnen dan, naar hun meening, werkelijk, geleidelijk 
en in zeer lang tijdsverloop, nieuwe soorten ontstaan. 
Zooveel argumenten als hier zijn gebruikt, zooveel ernstige bezwa- 
ren zijn er ook tegen aan te voeren. 
Om te beginnen met het laatste. Het sluit in, dat gedurende het 
leven verworven kenmerken erfelijk moeten zijn. Ik voor mij ben 
overtuigd dat dit onmogelijk is. Niet op grond van de onmogelijk- 
heid echter om ons voor te stellen, dat een vader, door de spieren 
van zijn armen te trainen en zwaarder te maken, of door zijn her- 
sens te ontwikkelen met wiskunstige studie, dan ook de in die 
spieren en in die hersens misschien ontstane chromosomen zou kunnen 
laten overgaan in zijn geslachtsklieren en in de kernen van de daar 
zich vormende spermatozoën. Tegen het redeneeren met zulke argu- 
menten, het moge dan vaak genoeg dienst doen, heb ik mij nadruk- 
kelijk genoeg uitgesproken. Maar er is een eerbiedwaardig tuighuis 
met feiten, dat ook den vurigsten Neo-Lamarckist een onbehagelijk 
gevoel moet geven. Dit toch is een gebied, dat toegankelijk is voor de 
proef, voor het experiment en daarin is de eenige vaste grond te 
vinden, die verder voort- en hooger opbouwen mogelijk maakt en 
veroorlooft. Proeven met negatieve uitkomsten geven wel is waar 
geen doorslaande en afdoende bewijzen, maar zoo lang zij steeds de- 
zelfde uitkomsten geven en haar inrichting en strekking niet weerlegd 
is, mogen en moeten wij er toch meer aan hechten dan aan alle 
beschouwingen en redeneeringen. 
Werken dus de uitwendige omstandigheden niet versnellend en 
voortbrengend terug op de variaties, dan kunnen de verschillen die 
door schommelende variatie ontstaan niet zoo aanzienlijk worden, dat 
daardoor, tegen den invloed van kruising en vicinisme in, nieuwe 
soorten ontstaan. Daarbij merke men ook op, dat de variaties gaan in 
verschillende, zeer uiteenloopende richtingen. Om elk gemiddelde 
gaan zij naar weerskanten, in voordeeligen en in nadeeligen zin. 
Verder wijs ik er nog op, dat de wijzigingen der uitwendige om- 
standigheden, van het klimaat, waarbij o.a. de zoo uiterst langzame 
rijzingen en dalingen van den bodem de hoofdrol spelen en gespeeld 
hebben, ook slechts uiterst traag hebben kunnen werken, vooral met 
het oog op de snelle opvolging der generaties bij de overgroote meer- 
derheid van planten en dieren. 
