28 
INFECTIE BUITEN TOEDOEN YAN ORGANISMEN. 
onderscheiding ook op phytopathologisch gebied beeft toegepast. 
Bij de contagieuze ziekten is er geen enkele bekend, waarvan 
gezegd kan worden, dat de besmetting door iets anders dan door 
micro-organismen wordt veroorzaakt; pok bij de infectieuze ziekten 
van mensch en dier kent men daarvan geen voorbeeld. Het zijn 
slechts eenige infectieuze plantenziekten, waarvan men tot heden 
weet dat zij worden teweeggebracht door stollen die elk levens- 
beginsel missen. 
Het betreft hier de ziekelijke bontheid van sommige Malvaceeën 
en de mozaïekziekte van de tabak. Beide deze vormen van albinisme 
zijn infectieus en als zoodanig behooren zij tot een geheel andere 
groep van verschijnselen dan de gewone bontheid van den tuinbouw. 
Deze laatste toch, die een erfelijke eigenschap is, hoort met de 
monstruositeiten thuis in het gebied van de inconstante variaties, 
een gebied, waarin de lezers van dit tijdschrift door Dr. Calkoen’s 
bespreking van „Species and Varieties, their origin by mutation’’ 
door Hu go de Vries, zijn rondgeleid. De bonte winterkers (Barbarea 
vuig arts), de bonte takken van iepen, eschdoorns en wilde kastanje, 
zijn bekende voorbeelden daarvan. Door zaden, niet zelden ook door 
stekken, voortgeplant, slaan zulke planten dikwijls over tot den 
groenen vorm of keeren van dezen terug tot den bonten. 
Het is niet met deze „varietates variegatae”, dat wij ons hier zullen 
bezig houden ; een andere vorm van bontheid, meer speciaal geel-bont- 
heid, die bij vergroeiing van bonte met groene deelen derzelfde soort 
op de laatste overgaat, vraagt onze aandacht. Reeds 200 jaar lang 
kent men ook dit verschijnsel, dat eerst onlangs*) als chlorosis in- 
fectuosa onderwerp is geweest van nauwkeuriger onderzoek. Het is 
vooral in de familie der Malvaceeën en bij de tabak bekend en goed 
bestudeerd; aan de jasmijn, die er ook een voorbeeld van oplevert, 
is nog geen speciale studie van het verschijnsel verricht. 
De vlekzieke exemplaren van sommige Malvaceeën zijn door lief- 
hebbers, om hunne fraai gemarmerde bladeren, zeer gewild, en 
men vindt ze als variëteiten onder eigen namen in den handel. 
Zoo draagt de vlekzieke Abutilon striatum den naam Abutilon Thomp- 
son^ en de vlekzieke Kitaibelia vitifolia heet Kitaibelia Lindemuthi. 
Om een normale, groenbladerige Abutilon te infecteeren gaat de 
tuinman zoo te werk, dat hij een tak, of slechts één blad van Abu- 
*) Erwin Baur, geeft in Ber. d. d. Bot. Ges. in zijn opstel „ Ziir 
Aetioloyie der infectiösen Pandchierung ” (Oct. 1904, blz. 458) verdere 
literatuur op. 
