INFECTIE RUITEN TOEDOEN VAN ORGANISMEN. 
29 
tilon Thompsoni daarop overent. Zoodra de ent met den onderstam 
vergroeid is, ontplooien zich alle nieuw gevormde bladeren van den 
onderstam met het symptoom der ziekte, de geelbonte vlekken. Men 
kan de ent weer afsnijden, de nieuwe spruiten blijven bont. Alle 
bladeren echter, die zich tijdens de enting en de vergroeiing reeds 
geheel of' gedeeltelijk ontplooid hadden, blijven groen. 
De eens geïnfecteerde plant brengt bij vermeerdering door stekken, 
bonte stekken althans, opnieuw bonte planten voort. Alleen bij voort- 
planting door zaad gaat de ziekte niet over; kiem planten zijn steeds 
groen. LrNDEMUTH,die over de vatbaarheid der verschillende Malvaceeën- 
soorten een reeks van proeven nam, waarvan de resultaten nog slechts ten 
deele bekend zijn, noemt als buitengewoon vatbare soorten die, aan 
welke de kweekers de namen A buülon indicum en Sida Abulilon hebben 
gegeven. Hier blijkt tevens, dat het verschijnsel wel degelijk een 
ziekte mag lieeten ; niet alleen dat de bladeren ten gevolge van 
de infectie bont worden, somtijds ook blijven zij geheel wit en 
klein, zoodat de aangetaste plant den hongerdood sterft. 
Wat betreft de anatomische afwijkingen van het blad, zoo hebben 
wij te doen met een kleiner worden, soms met een volledig weg- 
blijven van de chlorophyl korrels. 
Woods vond in de bonte vlekken, even als in die van het mozaiek- 
ziek tabaksblad, een veel grooter gehalte aan oxydeerende enzymen, 
dan in de groene gedeelten. Van parasitaire organismen in de zieke plek- 
ken heeft geen der onderzoekers iets kunnen ontdekken en ik ben, na 
herhaalde pogingen om ze te vinden, met het microscoop en met 
cultuurplaten, evenals zij, tot de overtuiging gekomen, dat microben 
hier niet aanwezig zijn. 
Toch laat deze Maivaceeënziekte zich uit het meêgedeelde kennen 
als een typische infectieziekte. Contagieus is zij niet : ofschoon reeds 
sinds het jaar 18B3, het jaar dat hij in den handel gebracht werd, 
Abulilon Thompsoni in vele tuinen in de onmiddellijke nabijheid van 
de groene Abutïlon slrialum werd gekweekt, somtijds daarmee in 
denzelfden pot, is spontane overgang nooit opgemerkt. Erwin Baur 
heeft getracht op andere wijze dan door stekken de ziekte over te 
dragen. Hij nam proeven, op allerlei wijze gevariëerd. waarbij moes 
en sap van vlek zieke bladeren gebracht werden op en in de ver- 
schillende vatbare Malvaceeën-soorten. Deze bleven echter, voorzoo ver 
zij niet aan de somtijds zeer rigoureuze infecties bezweken, zonder 
uitzondering gezond. 
Vergroeiing van een zieke met een gezonde plant is derhalve de 
eenige voorwaarde voor besmetting. Reeds hierdoor wordt het in 
hooge mate onwaarschijnlijk, dat organismen de oorzaak zijn. In de 
natuur toch vermeerderen zich deze Malvaceeën slechts door zaad. 
