OVER MARCONI EN DE DRAADLOOZE TELËGRAPHIE. 
35 
’t Mechanisme zoowel van den seingever als van den seinontvanger 
is uiterst eenvoudig. In den primairen draad van een inductor van 
Ruhmkorff is een Morse-sleutel opgenomen, in den secundairen 
stroomkring bevinden zich 2 messing kogels van ongeveer V 2 dM. 
middellijn, waartusschen een vonk van ongeveer 1 cM. lengte kan 
overspringen. Deze vonken bezitten, zooals door Hertz is aangetoond, 
de eigenschap naar alle richtingen electrische golven uit te zenden, 
die de ruimte met de snelheid van het licht doorloopen. Dit gebeurt 
dus zoolang de primaire stroom van den seingever gesloten blijft. 
Aan een van de messing kogels is een draad bevestigd die naar 
een hoogen mast voert. De electrische trillingen van de vonk tusschen 
de beide kogels loopen langs den draad en planten zich van den top 
van den mast in de ruimte voort. Het is duidelijk dat als de afzen- 
der den stroom naar willekeur openen en sluiten kan, hij de von- 
kenreeks eveneens naar willekeur lang of kort kan maken. Zoo krij- 
gen wij dus een lange of korte reeks van electrische golven, die 
zich in de ruimte met de snelheid van het licht voortplanten. Nu 
komt het er nog op aan een apparaat te vinden om deze seinen op 
te vangen. De inrichting hiervan is slechts weinig anders; ook hier 
is een batterij ; de plaats van den inductor van Ruhmkorff wordt 
echter ingenomen door een klein glazen buisje, dat losjes gevuld is 
met metaalpoeder (gewoonlijk een mengsel van zilver en nikkel). Dit 
poeder, dat onder gewone omstandigheden aan een electrischen stroom 
een zeer grooten weerstand biedt, heeft de eigenschap een goede 
geleider te worden zoodra het getroffen wordt door Hertz’sche elec- 
trische golven. Dit verschijnsel is in 1890 ontdekt door prof. Branly 
te Parijs. Hij noemde dit toestelletje radioconductor, omdat het eerst 
een geleider wordt als het door de zich straalsgewijs voortplantende 
Hertz’sche golven getroffen wordt. Lodge noemde het cohaerer en 
het is deze naam die burgerrecht verkregen heeft. 1 ) 
Daar de cohaerer, zooals wij gezien hebben, den stroom niet 
geleidt, wijst de galvanometer bij den seinontvanger geen stroom 
aan. Zoodra echter de cohaerer door de afgezonden electrische golven ge- 
troffen wordt, geraakt het metaalpoeder in levendige beweging. De kleine 
D De werking van den cohaerer is nog niet geheel verklaard. Som- 
migen nemen aan dat door de werking der electrische golven tusschen 
de kleine metaaldeeltjes, die door een dun oxydlaagje geen direct me- 
tallisch contact met elkaar hebben, vonkjes ontstaan, waardoor een ge- 
leidende verbinding tot stand komt. Anderen bestrijden de mogelijkheid 
hiervan en verklaren het verschijnsel door ionisatie van de tusschen- 
liggende luchtlaagjes. 
