36 OVER MARCONI EN DE DRAADLOOZE TELEGRAPHIE. 
deeltjes rangschikken zich zóó, dat zij den stroom doorlaten, en wanneer 
nu in dezen stroomkring een Morse’s schrijfapparaat is ingeschakeld, 
dan brengt dit een teeken voort zooals bij de gewone telegraaf. 
Na elk teeken moet de cohaerer, om hem in staat te stellen een 
nieuw teeken te geven, door een stoot in zijn oorspronkelijken toe- 
stand gebracht d. i. niet geleidend gemaakt worden. Dit gebeurt op 
automatische wijze door den z. g. decohaerer, een uitvinding van 
Lodge; deze decohaerer bestaat uit een hamertje dat door denzelfden 
stroom, die het Morse’s schrijfapparaat bedient, in werking wordt 
gebracht. 
De opstelling, zooals zij hier beschreven is, blijkt te voldoen zoo- 
lang de afstand tusschen seingever en seinontvanger niet al te groot 
is. Bij de proefnemingen tusschen Cornwall en Newfoundland (3000 
KM.) waren echter de electrische golven hiervoor te zwak. In plaats 
van het Morse-schrijfapparaat was nu een telephoon ingesehakeld 
en nam Marconi de Morse-teekens met het oor waar. 
Het eigenaardige van deze proef is zeker dat Marconi dezelfde 
teekens op elke andere plaats ter wereld even goed en nagenoeg op 
hetzelfde moment had kunnen waarnemen. De electrische evenwichts- 
verstoring breidt zich n. 1. straalvormig naar alle richtingen uit, en 
wanneer de verstoring sterk genoeg was, zou zij in 1 seconde 8 maal 
om de aarde heengaan. Zoo ver zijn wij echter nog lang niet. 
Resumeeren wij nu, dan zien wij dat het de waarheid is als men 
zegt dat het Marconi-systeem niets oorspronkelijks bevat : de seingever 
is de oscillator van Righi, de seinontvanger bestaat in hoofdzaak uit 
den cohaerer van Branly, de algemeene opstelling is die van Popoff. 
Toch zou men op deze wijze een te streng oordeel over het werk 
van Marconi uitspreken. Men kan n. 1. niet ontkennen dat hij, de 
toen 27-jarige physicus, een zeer persoonlijk aandeel heeft gehad in 
de oplossing van het vraagstuk dat hij zich had gesteld. Onafhan- 
kelijk van zijn voorgangers, en op een oogenblik waarop hun uit- 
komsten nog vrijwel onbekend waren, heeft hij de verdienste gehad 
met handigheid de meest gunstige omstandigheden uit te kiezen, is 
hij er het eerst in geslaagd practische resultaten te verkrijgen, en 
heeft hij aangetoond, dat de electrische golven zich over veel grootere 
afstanden voortplanten en daar ook kunnen aangetoond worden, dan 
door zijn voorgangers waren bereikt. Terecht wees dan ook Sir W. 
Preece, j ) de bekende raadsman van Marconi, hierop en zeide 
!) Sir W. Preece was in 1896, toen Marconi naar Engeland kwam, 
chef-ingenieur van de posterijen aldaar. Hij ondersteunde M.’s pogingen 
