DE DRENTSCHE ESSCHEN. 
61 
kwam daar niet zoodanige hagelschade meer voor. In 1905 had eene 
vernieling door hagel plaats in de kreits Bentheim, in Hannover, en 
in de omstreken van Koevorden. Voorts heeft hier de winter- 
rogge enkele malen veel aan de zoogenaamde roode roest geleden. 
Voordeelige omstandigheden voor het gewas zijn: een droge zaai- 
tijd, een strenge winter waarin de rogge bedekt is door eene behoor- 
lijke sneeuwlaag, volgens de meening der ouden veel rijm in den 
winter, een droge Maart en een behoorlijk vochtige April, warmte 
in Mei, droog tamelijk warm weer bij noordenwind in den bloeitijd, 
geen zware stortregens en geen felle zonneschijn gedurende het 
laatste tijdperk, dat van het rijpen van het koren. Een paar flinke 
regenbuien op het in hokken ter droging staand koren beschouwde 
de oude Drentsche landbouwer als een groot voordeel om het lang- 
zaam te doen narijpen. 
In strenge winters hebben de Drentsche esschen veel te lijden van 
de wilde ganzen, die zich vaak al in November vertoonen, dan 
meestal spoedig weer vertrekken, om bij vorst en sneeuw in December 
en Januari voorgoed op de esschen aan te vallen, waar zij veel 
kwaad doen door het groene koren af te bijten. Met vergunning van 
den Heer Commissaris der Koningin worden er vaak jachten gemaakt 
op deze aanvallers. Eene noemenswaardige vermindering is er van 
zoodanige jacht niet te verwachten; buit maakt de ganzenjager bijna 
niet. Men kan de ganzen wel van het eene naar het andere gedeelte 
van de esch verjagen, maar zij vertrekken niet voordat de dooi invalt. 
In de laatste jaren waren de aanvallen van die ganzen minder groot 
dan wij deze wel gekend hebben. 
Op de akkers in de nabijheid van bosschen heeft de rogge veel 
te lijden van de konijnen. Ook deze worden door jagers vervolgd en 
gedood, maar hun aantal vermeerdert telken jare weer zeer sterk in 
die bosschen. 
De meest gevaarlijke vijanden voor de roggeteelt zijn de veldmuizen. 
In de meeste jaren zien wij in den oogsttijd slechts een enkel muisje 
op het korenveld, in enkele jaren is hun aantal legio en dan doen 
zij enorm veel kwaad. Naar wij vernamen moet de hevigste muizen- 
plaag hier hebben geheerscht omstreeks 1848. Het gewas werd toen 
op sommige akkers voor meer dan het s / 4 deel vernield, en de plaag 
hield vele weken aan, totdat zij onverwachts en snel een einde nam. 
Men heeft ons medegedeeld, dat er toen witte muizen waren gekomen, 
zoodat het volk bij latere muizenplagen steeds geloofde dat de witte 
muizen het einde van de plaag zouden brengen. Bij de twee mui- 
zenplagen alhier, die wij ons zeer goed herinneren, hebben wij nooit 
