KADIUM EN DE AT00I-0NTBINDIN6S- 
THEOBIE. 
Voor den scheikundige is wel de meest verrassende uitkomst van 
het radium-onderzoek tot dusverre geweest, dat een element uit een 
ander kan geboren worden. 
Naar bekend is, wordt dit althans aangenomen voor het helium, 
dat — naar het eerst Ramsay en Soddy vonden, en later door 
verschillende andere onderzoekers bevestigd is, — uit de emanatie 
ontstaat door het radium uitgezonden. De gronden, waarop men aan- 
neemt dat hierbij het radium-atoom een langzame ontbinding on- 
dergaat, en de voorstelling, die men zich met behulp der elektronen- 
theorie van de manier vormt waarop helium ontstaat, is bereids in 
mijn vroeger opstel over radium (Jaarg. 1904, p. 161 — 182) uiteen- 
gezet. *) 
Van andere transmutaties, die weliswaar niet even vast staan 
als die van radium in helium, maar toch met min of meerder recht 
vermoed worden, zij vooreerst herinnerd aan de constante verhouding 
waarin radium en uranium in tal van mineralen voorkomen. (Zie Jaarg. 
1905, Bijblad p. 27.) Dit wijst op een evenwichtstoestand, die be- 
grijpelijk wordt als men ’t eene (radium) door partieele ontleding van 
’t andere (uranium) ontstaan denkt. * 2 ) 
9 Zie ook het artikel van Dr. C. H. Ketner : „De electronen en het 
vraagstuk van de Oerstof”, Jaargang 1905, p. 74 en verv. 
2 ) In „Nature” van 20/9 1906 vindt men een aanduiding van A. Me- 
lance, volgens welke omgekeerd uranium uit radium zou kunnen ont- 
staan. Voor dit laatste het atoomgew. 258 aannemend (door Runge en 
Precht uit de spectraallijnen berekend,) wijst hij er op, dat, na aftrek 
van ’t gewicht van 5 at. He (5 x 4), daarvan 238, d. i. het atoomgew. van ra- 
dium overblijft. Nu is deze gissing om verschillende redenen veel minder 
gelooflijk dan de omgekeerde, — doch dat zij gemaakt wordt is een 
waarschuwing* 
5 
