80 
UIT DE GESCHIEDENIS DER SCHOOTHONDJES. 
derobe namen, zoodat het applaus der toeschouwers dikwijls overstemd 
werd door het gekef der talrijke schoothondjes. Deze zullen zeker 
tot de echte Duitsche schoothondjes, de Pinschers, behoord hebben. 
Men heeft daarvan vele variëteiten, maar vooral de ruwharige dwerg- 
pinschers, ook » A ffenpinscher^ genoemd, is zeer opgewekt en vrien- 
delijk, aangenaam en onderhoudend, en dus als schoothond tegen- 
woordig zeer in trek. 
Het Japansche Chiu-hondje eindelijk is van den jongsten datum 
en is, zooals de naam reeds aanduidt, een product van Japansche 
cultuur. Men onderscheidt in Japan drie soorten van dit ras: 
1 de Bawa-inu (inu beteekent hond), de straat- of dorpshond, 
2 de Kavi-inu, een jachthond, 
3 de Chin, een schoothondje. 
De Chin is in Japan een zeer geliefd hondje, dat men wegens de 
hooge prijzen, die men er voor betaalt, alleen in het bezit der aan- 
zienlijken vindt. Hoe kleiner het diertje is, hoe hooger de waarde . De 
allerkleinste exemplaren noemt men »Macura Chin«, d.i. kussenhondje. 
De Japansche Chin is in zekeren zin een tusschenvorm van den 
King Charles en den Mopshond. Zijn kop en aangezicht herinneren 
aan den eerste, het lange, zachte haar en de lichaamsgestalte aan 
den laatste. Allerkoddigst ziet het uit zijn guitige oogjes, het kogel- 
ronde kopje gelijkt op dat van een kat. Met een kat komt het ook 
overeen in de sierlijke bewegingen en sprongen. Ook lekt en poetst 
ons hondje zich op kattenmanier, terwijl het in het vangen van 
muizen voor menige kat niet onderdoet. 
De Chin heeft een buitengewoon levendig en vroolijk temperament, 
bestendig is het in beweging, en gaarne springt het op stoelen en 
tafels. Eigenaardig is het ook, dat het evenals een vogel een hoog 
voorwerp tot rustplaats kiest. 
