DE DEENTSCHE ESSCHEN. 
DOOR 
H. TIESING . 
o Slot .) 
Voor de winterroggeteelt levert de korenbloem het meeste gevaar 
op. Zij vertoont zich hier als eenjarige en als overjarige plant, zoo- 
dat de jonge korenbloemen, die zich in droge najaren het meest in 
de pas o pgekom ene winterrogge ontwikkelen, met het gewas opgroeien 
en van alle voedende bestanddeelen in den grond ruimschoots hun 
aandeel tot zich trekken. Met hare takken vult zij alle holten in 
den stand van het graangewas aan. In Juni prijkt zij met de schoon- 
ste bloemenpracht die het veld aanbiedt, en na het afvallen der eerste 
bloesems ontluiken telkens weer jongere bloemknoppen. Ongeveer 
tien dagen vóór den tijd, waarin de korenoogst aanvangt, ligt er van 
deze plant eene hoeveelheid zaad op den grond, die het ergste voor 
den landbouwer zou doen vreezen, indien dit alles tot ontwikkeling 
kwam. In natte tijden komt dat zaad veel minder tot ontwikkeling 
dan in droge jaren, en hoe meer grondbewerking er plaats hééft en 
de fijnheid van den grond wordt bevorderd, hoe meer jonge planten 
zich vertoonen . De stengel van de korenbloem is zoo hard en stevig, 
dat het koren er door voor het legeren wordt behoed, en zoo ziet men 
ter plaatse, waar in een legerend graangewas enkele zeer sterke koren- 
bloemen staan, soms wanstaltige vertooningen, die de aandacht trekken. 
Het beste middel om eene sterke vermeerdering van dit gewas 
tegen te gaan, is het op behoorlijken tijd (vóór 20Sept.,) zaaien van 
het graan, opdat het zooveel bladvorming verkrijgt dat de planten 
der korenbloemen verdrukt worden; doch dit is zeer bezwaarlijk 
omdat het koren er van lijdt. Uitwieden in het voorjaar wordt in 
enkele gevallen toegepast. Bij de rijenteelt kan men hen in het 
6 
