WEERVOORSPELLIN G. 
101 
„Zonder hier in bijzonderheden te treden omtrent het opstellen van 
het programma, moet ik als lid der jury zeggen, dat ik mij beijverd 
heb om het zoo in te richten, dat, wanneer een mededinger werke- 
lijk een methode gevonden had, die nieuwe gezichtspunten opleverde, 
hij op den voorgrond kon worden gebracht en aldus tot algemeene 
leering zou strekken. Ik werd in het bijzonder in deze taak gesteund 
door den heer Brunhes, directeur van het observatorium van den 
Pic du Midi , en ik grijp deze gelegenheid aan mijn dank te brengen 
aan den heer Mascart voor den raad, dien hij mij heeft willen 
geven, om een uitgewerkte beschrijving te geven van de methode, 
welke gevolgd was om het weer te voorspellen en van eenige voor- 
beelden”. 
Kort daarna heeft de Heer Bernard Brunhes, eveneens lid der 
jury, in zijn rapport omtrent de tegen den wedstrijd gerezen be- 
zwaren de correspondentie in herinnering gebracht, die gevoerd is 
tusschen hem en den Amerikaanschen meteoroloog Willis L. Moore, 
den directeur van het U. S. Weather Bureau. 
Deze laatste had bezwaar geopperd, hoofdzakelijk neêrkomende op 
de vrees, dat de almanakken-makers in grooten getale zouden opkomen. 
Ons komt deze vrees voorbarig voor, daar zij geuit werd in den tijd, 
toen de wedstrijd nog in voorbereiding was en er dus alle gelegen- 
heid bestond bepalingen te maken, waardoor de wedstrijd binnen de 
grenzen van het wetenschappelijk terrein zou blijven. Men had toch 
niet het plan den prijs uit te keeren aan iemand, die alleen de beste 
voorspellingen maakte, zonder een wetenschappelijke]! grond daarvoor 
te kunnen aanwijzen. 
De heer Moore sprak ook de meening uit, dat een dergelijke 
wedstrijd nooit een wetenschappelijk karakter zou kunnen dragen, 
zich daarbij beroepende op een uitspraak van den meteoroloog Dr. 
J. M. Pernter *), die beweerd had, dat niemand een goede methode 
voor weervoorspelling op wetenschappelijke grondslagen kon hebben, 
die nog niet bekend zou zijn, omdat volgens zijn meening alle 
methoden, die bestonden of konden bestaan, reeds bekend waren. 
Merkwaardig is het dat hij daarbij over het hoofd zag, dat er toch 
menschen konden zijn, die een betere methode konden hebben, of 
door de resultaten van hunne onderzoekingen verbeteringen van de 
bestaande methoden gevonden hadden, waard om onder controle van 
een jury te worden toegepast. En ook zag hij over het hoofd, dat 
het uitschrijven van een prijsvraag een aanmoediging zou kunnen wezen 
] ) Zie: Monthly Weather Review, 1904, bladz. 220. 
