112 
NOG EENS OVER HET ONDERWERP 
beschouwd worden om voorloopig de methode van Guilbert te be- 
schouwen als het resultaat van langdurige en nauwgezette vergelijking 
van opeenvolgende weerstoestanden en de verzekering te aanvaarden 
van Guilbert, dat zij zeer goed praktisch bruikbaar zal zijn. Ook 
kunnen wij, gezien de verkregen resultaten bij den wedstrijd te Luik, 
niet anders doen dan haar de eer geven, die haar toekomt. Daarbij 
komt nog dat, na het bekend worden van Guilbert’s methode, door 
verschillende vak meteorologen hare bruikbaarheid beproefd en geble- 
ken is, dat eenige van hen de methode zeer goed bruikbaar noemen. 
Wij voor ons achten deze methode in bepaalde gevallen van veel 
praktisch belang. Al ontbreekt er de theoretische verklaring aan, het 
feit, dat zij in bepaalde moeielijke gevallen krachtige gegevens kan 
verstrekken omtrent de waarschijnlijkheid van de nadering eener depres- 
sie, geeft haar het recht van te worden toegepast bij de weervoorspelling 
en het zou zeker verkeerd zijn deze methode te willen verwerpen, 
omdat zij niet kan zijn een volledige methode, die in alle gevallen 
voldoende uitsluitsel geeft omtrent de te verwachten luchtdruk-ver- 
anderingen. 
Toch valt het moeielijk te ontkennen, dat deze methode haar 
zwakke zijde heeft, waarop wij nog even willen wijzen. Guilbert 
spreekt van winden, die zwakker zijn, dan met den gradiënt overeen 
zou komen en evenzoo van winden, die te krachtig zijn. Hierbij 
kunnen wij twee bezwaren opperen. 
Vooreerst, in geval de luchtdrukking over een groot gebied zeer 
regelmatig verdeeld is, zoodat over groote afstanden geen verval van 
eenig belang gevonden kan worden; in welke richting kan men dan 
rekenen dat er luchtdrukverval is ? Er zijn dagen aan te wijzen, 
waarop over bijna geheel Europa een gebied van bijna gelijke baro- 
meterstanden ligt ; dan is het toch onmogelijk om voor een bepaalde 
streek, b.v. de Noordzee, vast te stellen of de gradiënt een richting 
Z.-N. (of omgekeerd) of W.-O. (of omgekeerd) heeft. En hoe zal men 
in zulk een geval kunnen spreken van »vents, anormaux par excès,« 
of van »vents anormaux par défauta. In zulk een gevai komt men 
met deze methode niet verder dan met die van van Bebber. Het 
andere bezwaar is, dat wij persoonlijk hebben tegen het druk gebruik 
maken van die gradiënten. Wij moeten hier opmerken, dat wij te 
Luik den indruk hebben gekregen, dat de heer Guilbert óf uit het 
hoofd wist, dat bij een bepaalden gradiënt op die of die plaats een 
bepaalde windkracht zou moeten heerschen, die men daar normaal 
zou noemen, óf dat hij het met de grootte van die normale wind- 
kracht zoo nauw niet nam en aannam dat deze voor alle plaatsen 
