136 
DE DUINEN LANGS HET MEER VAN MICHIGAN. 
rechte lijnen groeiend. Tusschen deze oude stammen liggen tal van jon- 
gere; want het bosch wordt zoo goed als niet verzorgd. Ook wordt het 
niet uitgedund, zoodat men zeer veel dunne stammetjes vau vrij 
hooge hoornen ontmoet en maar enkele, die een normale dikte aan- 
nemen. De voornaamste boomsoorten zijn dennen, beuken, eiken en 
eschdoorn, maar in andere soorten dan bij ons. Veelvuldig komen 
de witte of Weymouth’s den en de hars-den of Pinus resinosa voor. 
Een zeer fraaie boom, die op de heuvelhellingen meest donkergroen 
tegen andere soorten uitsteekt is de balsem-den of Abies balsamea, die 
zoo heet omdat hij in zijn schors builen met hars bezit. Uit die hars wordt 
het Canada-balsem gemaakt, dat zoo veelvuldig voor het insluiten van 
microscopische praeparaten gebruikt wordt. Algemeen, maar met 
zekere voorliefde voor vochtige plaatsen, is ook de Hemlock of Tsuga 
canadensis, een zeer fraaie naaldboom, met fijn loof, dat in vele op- 
zichten aan onze Taxis herinnert. Bepaald gebonden aan natten grond, 
of ten minste aan vochtige lucht, is de Thuya occidentalis, bij ons 
vaak wintergroen en hier veelal arbor vitae, levensboom, genoemd. 
Rondom de meren en plassen vormen zij gaarne, over den oever- 
rand naar het water groeiend, een dichten rand met vormen, die sterk 
aan die der moeras-cy pressen van Noord-Carolina herinneren, zonder 
zoo groot en zoo hoog te worden als deze. Zij hebben een geelgroen 
loof, dat meestal in schubjes langs de plat vertakte takken geplaatst 
is. De beuken behooren tot een andere soort dan bij ons, n.1. de 
Fagus ferruginea; de eiken zijn Quercus rubra en enkele anderen, en 
de eschdoorns, die zeer talrijk zijn, behooren meest tot die met 
hard hout (Acer saccharinum), zoodat zij, met de reeds genoemde 
typen, een goed timmerhout leveren. Kleinere houtsoorten zijn vooral 
de berken, Betula papyrifera, wier schors taai is en gemakkelijk in 
groote stukken kan worden losgemaakt. Het is uit deze schors dat 
de Indianen hunne canoe’s en allerlei andere voorwerpen maakten. 
Verder vindt men allerlei soorten kersen, vooral de Prunus serotina 
en virginiana, die veel op elkander gelijken en zwaar beladen zijn 
met trossen van zwarte kersjes, zoo groot als aalbessen. De eerste 
dezer beiden wordt bij ons veelvuldig, b.v. bij Scheveningen en bij 
Hilversum, op zandgronden aangekweekt maar voert dan meest den 
naam van de tweede soort. De Prunus pennsylvanica is een boom 
met smalle bladen en tallooze zeer kleine helderroode kersjes. Al 
deze vruchten zijn eetbaar en worden door sommigen zeer geprezen. 
Deze bosschen zijn bizonder rijk aan fraaie en zeldzame planten. 
Op vele plaatsen is de grond nagenoeg geheel bedekt met tallooze 
kleine, sierlijke soorten, die een glinsterend groen, lederachtig loof 
