146 OVER DE VERHOUDING DER GELEI DINGSCOËFFICIENTEN. 
Intusschen vormt bismuth een uitzondering; want hoewel dit me- 
k 
taal sterk diamagnetisch is, zoo ligt — hiervan ver hovende kromme 
lijn. Dit metaal toont echter nog een bijzonderheid, dat namelijk zijn 
geleidend vermogen voor een wisselstroom grooter is dan voor een 
onafgebroken stroom. Voor korten tijd gaf Gans daarvan een ver- 
klaring door aan te nemen, dat bismuth gebonden electronen 
heeft, die daarom slechts bij zeer kort durende electrische stroomen 
iets kunnen bijdragen tot het geleidend vermogen. Neemt men zulke 
k 
electronen aan, dan kan de groote waarde van — bij bismuth ver- 
O” 
klaard worden, als men oordeelt, dat deze electronen wel kunnen 
bijdragen tot geleiding der warmte, maar niet tot geleiding van 
constante stroomen. Het zeer groote diamagnetisme van bismuth zou 
dan het gevolg daarvan kunnen zijn, dat bij het brengen van het 
metaal in een magnetisch veld cirkelvormige stroomen van deze ge- 
bonden electronen geïnduceerd worden. Het gewone diamagnetisme 
zou dan ook wel ontstaan zijn door geïnduceerde stroomen, maar 
deze zouden te voorschijn geroepen worden in electronen, die nauwer 
met het atoom (»eng zum Atom gehörig)« verbonden zijn. 
(M. Reinganum. Berichte der Deutsch. phy sik. Gesellschaft. 
1906. p. 593). 
