CELLULOID 
DOOR 
F. A. VON STÜRLER. 
Het celluloid, in 1869 door de Amerikanen John en Isaiah Hyatt 
uitgevonden, is een scheikundige verbinding, dienende om hoorn, 
schildpad, parelmoer, ivoor, e.a. na te bootsen. Het is glanzend, 
buigbaar en onbreekbaar als de bereiding goed is en zijn bestand- 
deelen goed gekozen zijn; het is gemakkelijker te bewerken dan 
hoorn; men kan het snijden, vouwen, krommen en zelfs vormen, 
waarbij het den vorm behoudt, dien men het gaf. Eerst hoog in prijs, 
circa 20 gulden per KG., bedraagt die nu niet meer dan 2,5 a 3,5 
gulden. Voor verschillende doeleinden wordt het gebruikt, maar vooral 
voor het vervaardigen van kammen. Het heeft slechts een, maar 
ook een zeer groot nadeel, en wel dat het zeer brandbaar en zelfs 
ontplofbaar is, waardoor het bewerken er van zeer gevaarlijk is, 
wanneer men geen voldoende voorzorgsmaatregelen in acht neemt. 
Celluloid is een mengsel van nitrocellulose en kamfer. Nitro- 
cellulose ontstaat door inwerking van salpeterzuur op cellulose. Zoo- 
als bekend, is deze laatste het hoofdbestanddeel van de vezelstof der 
planten. Kamfer is een gekristalliseerde stof, voornamelijk gewonnen 
uit het hout van den japanschen kamferboom (Cinnamomum cam- 
phora), veel voorkomende op het eiland Formosa. 
Bij de celluloïdfabricage wordt cellulose in den vorm van fijn papier, 
veel gelijkende op cigarettenpapier, gebruikt. De rollen papier worden 
eerst in lange reepen gesneden, 1 cM. breed, met behulp van een 
machine, bestaande uit twee horizontaal geplaatste assen met snij- 
dende schijven, waartusschen het papier doorgaat. De verkregen 
papierreepen brengt men in een droogkamer om er al het vocht aan 
te onttrekken. Vervolgens doet men ze gedurende 20 a 25 minuten 
