D. HUIZINGA, SCHETSEN UIT HET LEVEN. 
157 
deze schetsen met groote scherpzinnigheid en helder oordeel van bij' 
zaken, vaststaande gegevens van onzekere stellingen onderscheiden. 
Daar Prof. Pekelharing, aan den wensch van den uitgever vol- 
doende, om de Schetsen voor een nieuwen druk na te zien, er hier 
en daar iets aan toevoegde en op een enkele plaats iets wijzigde, 
heeft men de zekerheid het beeld aangevuld te vinden, zooals onze 
tegenwoordige kennis dat verlangt. 
Populair schrijven is voor sommige onderwerpen allicht moeilijker 
dan het blijven binnen streng wetenschappelijke grenzen en termen, 
en voor physiologische onderwerpen is dit wel in hooge mate het ge- 
val. Dat men bij deze Schetsen geen oogenblik het gevoel heeft met 
dorre feiten van kennis overstelpt te worden, volgt wel uit de klim- 
mende belangstelling waarmede men, eens begonnen, aan het boekje 
gekluisterd is. Ongedwongen, eenvoudig, spelenderwijs wordt de lezer 
bekend met de wetenswaardigheden van het bloed, van het hart, het 
zenuwstelsel en den bloedstroom, de ademhaling, de spijsvertering en 
voeding. Helder, nooit vervelend, telkens met een frissche opmerking 
den smaak tot verder lezen prikkelend, is dit boekje bij uitstek ge- 
schikt voor eiken ontwikkelden leek, die een kort, duidelijk, bijge- 
werkt apercu over de genoemde hoofdstukken wenscht te hebben. 
Maar evenzeer is het voortreffelijk voor wie nog eens handig oude 
reminiscenzen, up to date, verlevendigen wil, en nog eens het enthousi- 
asme doorleven van de kennismaking met samenstel en werking van 
het hart en andere organen. 
In het eerste hoofdstuk wordt er op gewezen, hoe het leven een 
samengesteld natuurverschijnsel is en hoe noodzakelijk het is, bij het 
wetenschappelijk onderzoek van samengestelde verschijnselen, zooveel 
mogelijk te splitsen en de bestanddeelen afzonderlijk te bestudeeren. 
Eerst daarna zal er sprake kunnen zijn van een bevredigende theorie; 
evenwel is er voor hetgeen wij van het leven weten, van een systeem 
nog geen sprake, maar hoogstens van een meer of minder innige aan- 
eenschakeling van meer of minder volledig bestudeerde hoofdstukken. 
Het eerstvolgende van die hoofdstukken leert ons het bloed ken- 
nen: de bloedlichaampjes, rooden, dragers van ijzer en zuurstof; 
witten, met contractiliteit, de zwerfcellen belast met den reinigings- 
dienst in de weefsels (phagocytenleer 1), de politieagenten van het 
lichaam ; en de bloedplaatjes, welke de scheuren in de bloedvaten zoo 
mogelijk weder dichtlijmen; de fibrine: het serum of bloedwater 
(serumtherapiel). Het leert ons verder dat alle weefsels zuurstof noo- 
dig hebben tot hunne verrichting, welke zuurstof door de ademhaling 
in de longen in het bloed wordt opgenomen, en dat het bloed de rol 
