DE DUINEN LANGS HET MEER VAN MICHIGAN. 
165 
Thans kom ik tot het punt, dat velen mijner lezers wellicht het 
belangrijkste zal toeschijnen, namelijk de overstuiving van geheele 
bosschen. In onze duinen is het gelukkig zeer zeldzaam, maar enkele 
malen heb ik het toch wel gezien. Het waren echter slechts berken- 
boschjes, waar de toppen der boom en nog boven het zand uitstaken. 
Hier echter zijn het groote bosschen, nu eens van dennen, dan weer 
van loofboomen, die onder het zand bezwijken. 
De oorspronkelijke vlakte is, zooals wij reeds gezien hebben, voor 
een groot deel met bosch begroeid . Hetzelfde geldt van de heuvelen- 
reeksen die zich tot aan de kust van het meer uitstrekken. Waar 
nu door den wind het zand uit het meer omhoog gestuwd wordt, 
kan het in het bosch neervallen, of waar het eerst op een grasvlakte 
komt en over die heenschrijdt, zooals ik dit zooeven beschreven heb, 
kan het stuifduin een bosch bereiken en dit allengs bedelven. Om 
Glen Haven vindt men in hoofdzaak tweeërlei soort van bosschen, 
Die op de drogere gronden bestaan voornamelijk uit eschdoorns (Acer 
saccharinum), waartusschen beuken van een andere soort dan bij ons 
(Fagus ferruginea). hemlocks (Tsuga canadensis) en een paar soorten 
van dennen voorkomen. Die in de moerassige dalen of langs de meren 
bestaan vooral uit het wintergroen, Thuya occidentalis, dat bij ons 
zoo veelvuldig in parken gekweekt wordt, maar dat hier tot hooge 
boomen ot tot een bijna ondoordringbaar struikgewas aangroeit. Daar- 
mede te zamen vindt men de papierberken en de amerikaansche esschen. 
Over beide soorten van bosschen zag ik op verschillende plaatsen, 
een zandduin heengaan. Dit komt met een steile helling aan, die in 
Dune-Park meest niet meer dan een dertigtal meters hoog is, maar 
bij Glen Haven dikwerf 50 — 60 Meter bereikt en dus veel hooger 
is dan de hoogste boomen. Uit de naakte zandhelling ziet men dan 
de halfbedolven boomen te voorschijn komen. Eerst is slechts de grond 
en het struikgewas bedekt en de stam komt uit het zand omhoog, 
maar is schijnbaar te laagvertakt Dan komen de onderste takken 
onder liet zand, en iets verderop ziet de boom er uit als een hees- 
tergroep, daar de takken afzonderlijk schijnen te staan, omdat hun 
verband door het zand onzichtbaar gemaakt is. Nu worden de bla- 
deren van de linde geel, die van den eschdoorn krijgen groote bruine 
vlekken en andere boomen toonen op andere wijze hoe de wortels, 
verstoken van de zuurstof der lucht, hunne functiën niet meer nor- 
maal kunnen vol voeren . Eerst sterft de eene tak af, daarna de andere. 
Stuift het duin langzaam vooruit dan ziet men overal doode en half- 
doode boomtoppen, gaat het snel, dan kan de boom bedekt worden 
voor hij geheel afgestorven is . Het is een allertreurigst gezicht, zulk 
