174 
DE DUINEN LANGS HET MEER YAN MICHIGAN. 
fasciculatum. Inplaats van ongesteeld tot een aar verbonden te zijn, 
zijn de bloemen hier lang gesteeld en tot een bundel vereenigd, maar 
overigens ziet de plant er uit als een bremraap. Maar terwijl bij ons 
het dichte plantendek het uitgraven van den parasiet op den dunnen 
wortel en in verband met de voedsterplant zeer moeilijk maakt, gaat 
dit hier in het losse zand tusschen de ijl geplaatste planten zeer ge- 
makkelijk. Wortels van 2 — 5 voet konden wij zonder moeite uitgra- 
ven met de plant aan het eene en den parasiet op het andere uiteinde. 
Als een laatsten zwakken zandbinder noem ik het bunch-grass of de 
Andropogon scoparius, die in dichte bundels groeit en die ook op de 
halfdorre vlakten der midden-staten een zeer belangrijke rol speelt. 
Het is een vrij hoog opgroeiend gras met lange, dunne pluimvor- 
mige aren. 
Met enkele woorden moge hier ook van de bloemflora der duinen 
gewag gemaakt worden. Het meest trof mij een lelie (Lilium phila- 
delphicum) die vrij algemeen verspreid was en blijkens de vruchten 
met 1 — 4 bloemen per stengel gebloeid had. Verder een witbloeiende 
distel (Cnicus Pitcheri) met fijn grijs blad maar zonder stekels, een 
overgang van het type der koornbloemen tot dat der distels. Gulden 
roeden kwamen in talrijke soorten voor, herinnerende aan de Solidago 
Virga aurea onzer heiden. Een soort van Anemoon groeide hier in 
het droge zand tusschen de helm, met bloemen als onze boschane- 
moon, maar donkerrood en op hoogere stengels (A. multifida). Het 
steenzaad met de witte kalkrijke zaadvruchtjes was hier door een 
kleinere, overeenkomstige soort vertegenwoordigd (Lithospermum 
hirtum). Allerlei licht paarsbloeiende soorten van asters, witte im- 
mortellen (Gnaphalium decurrens) en verschillende bij ons minder 
bekende soorten sierden hier het vrij droge gras. Over die bloemen 
vlogen twee soorten van groote vlinders met fraaie aderteekening 
op hun bruine vleugels. Zij waren niet van elkander te onderschei- 
den. De eene heette Monarch en de zeldzamere, wegens de gelijkenis, 
Vice-Roy. Het was een hier vrij zeldzaam voorbeeld van mimicry of 
verschuiling door gelijkenis. 
Het is hier de plaats om een paar eenjarige soorten te noemen 
die zoowel op de begroeide duinvlakten als ook op het kale zand, 
zelfs waar het het ergste stuift, voorkomen. Beide zien er uit als de 
overeenkomstige soorten in onze duinstreek, maar behooren, wegens 
kleine verschillen, tot andere soorten. Het zijn de Cakile americana en de 
Gorispermum hyssopifolium. Zij kiemen snel, leven een zomer, en 
sterven dan weer af. Zij dragen dus niets bij tot het vastleggen van 
het zand. Maar zij zijn zeer typisch, omdat ze staan en stand hou- 
