DR. R. A. REDDINGIUS, WAT IS ZIEN? 
187 
gewone convergente scheelzien is een ontwikkelingsstoornis van het 
tweede fusie-orgaan, terwijl het divergente scheelzien een terugkeer is 
tot den ouderen toestand, waarin slechts twee eenoogige gezichtsvelden 
bestonden. Nu kan het scheelzien behandeld worden door het weg- 
nemen van de verschillende oorzaken, wat vaak mogelijk is door het 
vroegtijdig dragen van corrigeerende brillen, waardoor die fusieorga- 
nen tot meerdere ontwikkeling moeten geraken. Dit nu moet 
zoo jong mogelijk geschieden, zoo mogelijk in de wieg reeds, in 
tegenstelling met wat wel geschiedde. Na betrekkelijk jeugdigen leef- 
tijd is de moeite veelal tevergeefsch . De chirurgische interventie op 
jeugdigen leeftijd wordt dan tegenwoordig ook meer verlaten en 
eerst, wegens cosmetische gronden, op het zestiende jaar bij conver- 
gent scheelzien toegepast, als wanneer er weinig kans meer is dat 
convergent scheelzien in divergent overgaat. 
Apeldoorn, Januari 1907. A. S. 
Botanische und landwirtschaftliche Studiën 
auf Java von Dr. W. Detmer, Verlag von 
Gustav Fischer in Jena,, 1907. 
(Vervolg van bladz. 156.) 
Na een hoofdstuk gewijd te hebben aan de rijst-, thee- en indigo-, 
cacao- en kinakultuur, komt de schrijver tot de mededeeling van 
zijn indrukken van den plantentuin en blijkbaar heeft de ^botanische 
Garten zu Buitenzorgcc zeer zijn aandacht getrokken en schrijft hij 
met ingenomenheid over de inrichting er van, over het nut dat hij 
sticht voor wetenschap en practijk, over het uitnemend beheer van 
Prof. Treub en over de pracht en weelde die de tropische planten- 
groei daar doet zien. Uit den aard der zaak is de uitvoerige beschrij- 
ving van de gewassen, die daar groeien, hier niet in verkorten vorm 
wéér te geven, maar toch wil ik hier en daar een enkelen regel 
overnemen uit de bladzijden, die voor ons zoo aangenaam zijn om 
te lezen. »Op mijn reizen in de tropen heb ik den plantentuin be- 
zocht van Rio de Janeiro, Singapore en Penang, maar geen van deze 
komt in vergelijking met dien van Buitenzorg, wat betreft zijn be- 
teekenis voor de wetenschap en voor de practijk van land- en tuin- 
bouw. Haberlandt en Haeckel schreven reeds uitvoerig over dezen 
prachtigen tuin, die in 1817 door Reinwardt werd gesticht en sedert 
1880 onder het bestuur van Treub staat, een uitnemend man, be- 
roemd als wetenschappelijk onderzoeker op het gebied der plant- 
kunde en niet minder om zijn organiseerend talent, dat hem, dank 
