194 
MIYOSHI’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
verbonden is. De reis duurt omstreeks vijf dagen, zoodat men die over de 
geheele lengte van de eilandengroep op een kleine tien dagen mag 
schatten. Zij strekken zich van den 24»ten tot den 27*ten breedte-graad 
uit, en hebben dienovereenkomstig een subtropisch klimaat. Winters 
zonder vorst en regenrijke zomers bedingen een weelderigen plan- 
tengroei. Vele boomen en heesters uit de tropische streken van onzen 
lndischen Archipel groeien uitstekend op velden en heuvels, en de 
bananen, ananassen, papaja’s en andere tropische gewassen rijpen 
hun vruchten bijna het geheele jaar. 
De platen in deze aflevering zijn wederom acht in aantal en stellen 
deels enkele exemplaren, deels landschappen voor. Zij zijn gekozen 
uit de omstreken van Naha, Shuri en Omine-Mura en geven dus in 
hoofdzaak een denkbeeld van de vegetatie van Okinawa. Dit eiland 
bestaat in de noordelijke helft uit de toppen van het zooeven be- 
sproken onderzeesche gebergte, maar aan de Zuidzijde uit koraalriffen. 
In verband daarmede is het Noorden dicht met bosschen bedekt, 
terwijl het Zuiden er uit ziet als een groote Amerikaansche woestijn- 
vlakte. Van beide deelen geven de platen een aantrekkelijke voor- 
stelling. Die van de woestijn herinnert aan vele plaatsen, die ik in 
het Zuidwesten der Vereenigde Staten bezocht heb, maar komt, dooi- 
de aanwezigheid van Cycas-boomen, zeer nauw overeen met de be- 
schrijvingen en photographieën van sommige woestijnen in Mexico, 
waar de Cycas-boomen ook het type der vegetatie vormen. Maar in 
Mexicp is het de Dioon, met harde stijve, seherppuntige bladeren, 
en in Okinawa de Cycas revoluta, waarvan de gebleekte en gedroogde 
bladeren bij ons veelvuldig in Makart-bouquetten en voor grafkransen 
gebruikt worden. Beide soorten vormen lage, dikke, onvertakte stam- 
men, die aan hun top een kroon van bladeren dragen, welke telken 
jare vernieuwd wordt. Vroeger was de Cycas revoluta op Luchu 
inheemsch, maar tegenwoordig wordt zij zoo veelvuldig aangekweekt 
en verwildert zij op de woestijn vlakten zoo gemakkelijk. dat het on- 
zeker geworden is, of zij nog op oorspronkelijk wilde groeiplaatsen 
voorkomt. Het doel van de cultuur vormen de bladeren, die in groote 
hoeveelheden naar Europa worden uitgevoerd, het zetmeel dat in het 
merg der stammen is afgezet en de jonge planten, die hetzij als 
dwergen in potten, hetzij voor de tuinen in het Zuidelijk deel van 
Japan grooten aftrek vinden. De photographie van het landschap 
(Plaat 23) verraadt nergens de cultuur; tusschen de lagere, gras- en 
heideachtige gewassen groeien geen boomen en geen heesters behalve 
de Cycas, en de exemplaren hiervan staan op afstanden van elkander 
