MIYOSHl’S ATLAS VAN JAPANSCHE PLANTEN. 
203 
in een bosch van hooge boomen en rijk bebladerde heesters, op een 
lommerrijke plek, waar klaarblijkelijk nooit het minste gebrek aan 
water bestaat. Trouwens de jaarlijksche regenval is in die streken 
ongeveer driemaal zoo groot als bij ons (214,5 Cm.) en voor water- 
gebrek behoeft men dus niet bevreesd te zijn. Ook moet de lucht 
op de eilanden wel meestal met vochtdeelen bezwangerd zijn. Ofschoon 
halverwege in een woestijnplant veranderd, groeit de soort nog in 
een klimaat, dat in vochtigheid niet onderdoet voor de streken waarin 
haar dunstengel ige geslachtsgenooten leven. Men mag dus gerust 
aannemen, dat hier andere oorzaken werkzaam geweest zijn dan de 
droogte, al hebben zij ook een gevolg gehad, dat de planten, als het 
ware, voor die droogte bestemd doet schijnen. 
De uitvoering van deze aflevering doet voor die der beide vorige 
niet onder en ook de rijkdom van de stof komt met hen overeen. 
De keuze der afgebeelde gewassen is een zeer gelukkige, en als men 
rekent dat Japan zich van Formosa met een bijna tropische vegetatie 
tot Sacchalin in het Noorden uitstrekt, dan kan men zich eenigszins 
een denkbeeld vormen uit welk een rijkdom van nuttige en fraaie 
gewassen hier een keus gemaakt moest worden. Men mag dan ook 
verwachten, dat op deze aflevering nog menige andere volgen zal. 
