KLIMAAT-UITERSTEN. 
‘237 
Afrika, Engelsch-Indie, Achter-Indië, Indo-China en Oost- Australië. 
In al deze landen valt nog meer dan 2 tot 3 maal zooveel regen 
als in onze regenrijkste jaren. Men kan zich eenigszins een denkbeeld 
van dien regenrijkdom vormen, wanneer men zich voor den geest 
roept, hoe regenachtig het jaar 1903 gevonden werd, hoe algemeen 
geklaagd werd over den natten zomer van dat jaar, en men dan in 
aanmerking neemt dat in dat jaar de totale regenhoogte 900 mM. bedroeg. 
Nu is het waar, dat jaarlijksche hoeveelheden van 2 — 3000 rnM. 
ontstaan uit zwaarder regens dan bij ons in den regel voorkomen, 
dat dus het aantal regendagen niet evenredig grooter is dan bij ons; 
maar men moet dan wel in het oog houden, dat veelvuldige zware 
regenbuien voorzieningen in waterafvoeren, kanalen, riolen, dakgoten, 
dakbedekkingen, enz. noodig maken, wil men niet al de nadeelen 
van een al te overvloedigen neêrslag ondervinden. Wij kennen in ons 
land niet die regens, die een verwoestende uitwerking hebben, wij 
ondervinden niet die rampen, welke verbonden zijn aan de beruchte 
Indische bandjirs, aan die geweldige stortvloeden van water, zooals 
Holland beschreven heeft van het Schiereiland van den Sinaï b.v., 
waar hij het Wadi Fiiran plaatselijk tot op 3 M. diepte uitgeschuurd 
vond door regenstroomen, en waar, na een geweldige wolkbreuk, het 
afvloeiende regenwater 32 K.M. over de woestijn vloeide en als een 
stroom met een diepte van 1 M. de Zee bereikte. 
Ook zelfs de voordeelen van de regelmatigheid, waarmede in de 
tropenlanden de droge perioden met de regentijden af wisselen, ver- 
mogen niet altijd op te wegen tegen de nadeelen, die er aan ver- 
bonden zijn. Eenerzijds zijn de droge tijden te lang, waardoor de 
plantengroei te veel te lijden heeft, waartoe dan ook de hooge 
temperaturen medewerken; anderzijds geven de regentijden te veel 
en te aanhoudend regen, waarvan men op Java een voorbeeld vindt, 
wanneer, zooals Junghuhn zegt: „de regenmoesson sterk optreedt, 
b.v. in Januari de W.- of N. W.-wind de regenwolken voor zich uit 
drijft. De geheele hemel is gelijkmatig grauw van kleur, het hemel- 
water stroomt dikwijls bijna zonder ophouden 24 uur lang naar 
beneden, het geplas van den regen verdooft de stemmen van de be- 
woners binnenshuis, de beken en rivieren treden buiten hare oevers, 
de kikvorschen kwaken dag en nacht, hagedissen en slangen verlaten 
hunne holen en kruipen de huizen binnen, den geheelen nacht door 
weerklinkt de lucht van het gesjirp van insekten, het gezoem van 
muskieten en het is nauwelijks mogelijk ergens in huis een droog 
plaatsje te vinden. De warme, zwoe ! e lucht is buitengewoon vochtig, 
alles beschimmelt, en de regenstof dringt tot in huis.” 
