248 
ONZE EERSTE EXCURSIE. 
We begeven ons naar gindsch bouwland, waar de nijvere landman 
het kouter door den vetten grond laat drijven. Reeds op een afstand 
zien we, dat rondom den ploeg vele witte vogels op en neder vliegen 
en zich dapper weren in en bij de pas gemaakte vore. ’t Zijn kok- 
meeuwen (Larus ridibundus), goede vrienden van den bouwboer, 
omdat ze uit den grond wegpikken tal van emelten of kwatwormen, 
die zoo onnoemelijk veel schade aan de planten kunnen veroorzaken 
en waaruit in den nazomer geboren worden de langbeenmuggen, ook 
spekmaaiers genoemd. Misschien hebt ge hare dansende bewegingen 
wel eens gade geslagen. Telkens wordt de grond even aangeraakt, 
maar ieder dier bewegingen brengt een paar kleine eieren in den 
bodem, waaruit straks emelten geboren zullen worden, die later in 
den poptoestand overgaan, om ten slotte weder als langbeenmuggen 
een kort bestaan te leven, doch niet heen te gaan, alvorens gezorgd 
te hebben voor zevenmaal zevenvoudige vermenigvuldiging. 
Had de landman geen ijverige bestrijders voor de emeltenplaag in 
de meeuwen en andere vogels, dan zou hij zijn oogst spoedig de 
moeite van het binnenhalen niet waard achten. Uit een nuttigheids- 
oogpunt hebben we dus de Kokmeeuwen met een dankbaar oog aan 
te zien. Maar ook als voorwerpen van verheffing mogen deze sier- 
lijke, langvleugelige dieren ons niet onverschillig zijn. We kunnen 
thans de dieren zien getooid met een bruin-zwarten kop, als kenmerk 
van het zomerkleed ; slechts een enkel exemplaar bevindt zich er 
tusschen, dat nóg fraai bruin op de bovendeden heeft en zwart aan 
den staart. Dit is een jong uit het vorig jaar; de andere dieren heb- 
ben zacht-blauw op rug en mantel en helder wit op de overige, nog 
niet genoemde, deelen. Fraai steekt daarbij af het karmijnkleurige 
van snavel en pootjes. Nu we nog nader komen, vliegt de geheele 
schare heen. Voor den boer zijn de vogels niet bevreesd : hem hebben 
ze al zoo dikwijls gezien en met zijn ploeg en zijne paarden vormt 
hij, als het ware, een geheel. Misschien ook hebben de dieren ver- 
stand genoeg, om te begrijpen, dat ze geen wormen zouden vinden, 
als de grond niet omgeworpen werd. Straks in de Meimaand zullen 
de Kokmeeuwen weer broeden in gindsch rietveld, waar ze hare 
nesten hoog opbouwen, opdat de mooie, bruin gevlekte, groenachtige 
eieren, gewoonlijk drie per „gelege”, niet in het water zullen komen 
te liggen, wanneer de vloed eens onverwacht rijst. De pasgeboren 
jongen, net kleine, bruine kluwentjes, zullen evenwel dadelijk het 
nest verlaten, om te toonen, dat ze reeds onmiddellijk in de edele 
zwemkunst volleerd zijn. Zoo leven de Kokmeeuwen des zomers een 
buitenleven, om in den wintertijd, wanneer ze slechts twee zwarte 
