DE THEORIE VAN HET CAOUTCHOUC-VULKANISEERPROCES. 
‘261 
naam eene uitstekende reklame en behield hem. Hij werd nu 
overstroomd met aanvragen om licensies en in Engeland, zoowel als 
in Frankrijk, begon de caoutchouc-industrie een zekere vlucht te 
nemen. 
Goodyear was van dit alles geheel onkundig gebleven en hoopte, 
dat hij, door geen patent te nemen, de Europeesche fabrikanten zou 
lokken tot een aanvraag om verkoop, overtuigd als hij was, dat zijn 
geheim nog volmaakt ondoorgrond was. Maar hij wachtte te vergeefs 
en zond eindelijk een zekeren Newton naar Europa. Deze kwam in 
Parijs bij Rattier en Guibal en vernam daar de onderhandelingen 
van die firma met Hancock, den nieuwen uitvinder van hetzelfde 
procédé. Newton was stom van verbazing, maar haastte zich toch, 
om de belangen van Goodyear zooveel mogelijk te redden, een 
Fransch patent te nemen, dat hem op zijn naam, den 8 sten Januari 
1844 werd gegeven. Vervolgens ging hij naar Engeland, waar hem. 
ook op zijn naam, den 30 sten Januari 4844 een patent werd uitgereikt. 
Bij ontvangst van het nieuws was Goodyear diep terneergeslagen ; 
alle hoop op de toekomst, die hij nu zoo rooskleurig had ingezien, 
werd vernietigd en eerst na het verkrijgen van een Amerikaansch 
patent op zijn naam, vatte hij wat meer moed en hield zich bezig 
met nadere proeven omtrent het produkt, dat hij had zien ontstaan 
bij langere inwerking van zwavel op caoutchouc, dat de hardheid 
van ivoor met eene zekere mate van elasticiteit verbond en dat den 
naam van eboniet verkreeg. 
Den 25 sten Maart 4864 werd aan Alex ander Parkes een patent 
uitgereikt voor eene nieuwe methode van vulkanisatie, bestaande in 
het dompelen van caoutchouc in eene oplossing van chloorzwavel 
in zwavelkoolstof; het proces speelt zich dan bij gewone tempera- 
tuur af. 
Ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling kwam Goodyear 
met zijne vrouw in 1855 naar Parijs en organiseerde met zijn land- 
genoot Morey het tentoonstellen van zijne artikelen. Hij besteedde 
daarbij groote sommen voor weelderige versieringen, hopende op den 
goeden uitslag van een proces, dat gevoerd werd tusschen eenige 
maatschappijen, die hij eene licensie had verleend en enkele Fransche 
fabrikanten, die zijn patent hadden misbruikt. Het proces werd 
evenwel verloren en kostte Goodyear een massa geld. Op de ten- 
toonstelling werden zijne produkten algemeen bewonderd. Keizer 
Napoleon III had hem met zijne uitvinding geluk gewenscht, hij 
verkreeg zelfs het Legioen van Eer, maar dit alles belette niet, dat 
hij den 5 den December 4855 door zijne krediteuren wegens schulden 
