DE THEORIE VAN HET CAOUTCHOUC-VULKANISEERPROCES. 
269 
zwavel, over in een gepektiniseerden toestand en wel waarschijnlijk 
volgens het schema : 
m (Cio Hi 6 ) n -+- m X = (Cio Hiö) n m X m , waarbij dus een sa- 
mengesteld kolloïde van nog grooter molekulairgewicht kan ontstaan. 
Soms ook kunnen samengestelde kolloïden van veel grooter oplos- 
baarheid dan het uitgangsmateriaal ontstaan : 
(Cjo Hiö) n -b n Y = p [ (Cio Hie)n_ YnJ. 
p p 
Ik zal een paar voorbeelden noemen. Wanneer men op eene op- 
lossing van caoutchouc chloorzwavel laat inwerken, zal spoedig pek- 
tinisatie van de oplossing intreden. Bij overmaat S 2 Cl 2 ontstaat eene 
verbinding Cio Hie S 2 Cl 2 en schijnt dus de reaktie aan molekulen 
Cio Hi6 te verloopen, hoewel, dit zij er nadrukkelijk bijgevoegd, de 
verbinding nog kolloïdaal is. Gebruikt men echter minder S 2 Cl 2 , dan 
ontstaat er niet een mengsel van de verbinding Cio Hie S 2 Cl 2 en 
vrije caoutchouc, maar een additieprodukt van de algemeene formule 
^Cio Hig) n S 2 Cl 2 ; m. a. w. het reageerende molekuul is hier veel 
grooter dan Cio Hi6. 
Anders gaat het bij de vorming van verbindingen, die niet in ge- 
pektiniseerden toestand verkregen worden, b.v. van het tetrabromiede 
Cio Hi6 Br 4 . Dit vormt zich dadelijk, wanneer men broom druppelt in 
overmaat eener oplossing van caoutchouc in chloroform. Gebruikt men 
minder broom, dan noodig is om de aanwezige caoutchouc in Cio Hi6 Br* 
om te zetten, dan verdeelt het broom zich niet, zooals zoo even, 
over een caoutchoucmolekuul van enorme grootte, maar de reaktie 
vindt plaats, alsof zij aan C l0 Hi6-molekulen verliep . Bij minder 
broom zal er dus vrije caoutchouc in oplossing naast het bromiede 
blijven en die twee laten zich tamelijk gemakkelijk scheiden. 
Weber ziet nu het verschil tusschen de vorming van een gewoon 
derivaat en een eigenlijk „vulkanisatieprodukt” in het al of niet uit- 
blijven van eene pektinisatie of m. a. w. : het wezen der caoutchouc- 
vulkanisatie ligt in eene door chemische inwerking op deze stof teweeg - 
gebrachte pektinisatie , dus een toestand, van waar uit geen terugkeer 
in den kolloïdalen meer mogelijk is. 
Ik zal nu de proeven nagaan, die door Weber genomen zijn ; het eerst 
die, welke betrekking hebben op de vulkanisatie met zwavel. Hij nam 
eerst 100 dln. fijnste Para-caoutchouc en mengde die met 10 dln. 
gepraecipiteerde, zuurvrije zwavel. Het mengsel werd gewalst in 
platen van 3 m.M. dikte, deze in strooken van 3 c.M. breedte en 6 
c.M. lengte gesneden, en in een met water gevulden porceleinen beker 
gebracht, die geplaatst was in een gedeeltelijk met water gevulden 
