272 DE THEORIE VAN HET CAOUTCHOUC-VULKAN1SEERPROCES. 
hoogsten graad van rekbaarheid en elasticiteit samen met den hoogsten 
graad van trekvastheid bezitten. 
Men kan dus zeggen: Het vulkaniseer proces bestaat in de vorming 
van eene bontinne reeks van additieprodukten van caoutchouc met zwavel, 
waarvan waarschijnlijk eene verbinding C r 100 H im $ 2 de laagste en 
0,o H\k S 2 of ivel Cj oo H i(i 0 S 20 de hoogste grens is. De leden dezer 
reeks onderscheiden zich door afname in rekbaarheid en toename in 
vastheid, van het laagste tot het hoogste. 
Nu moet er hier nog op een gewichtig ding gewezen worden . 
Iedere fabrikant weet, dat twee monsters gevulkaniseerde caoutchouc, 
die afkomstig zijn van dezelfde partij ruw materiaal, gemengd met 
dezelfde hoeveelheid zwavel en gevulkaniseerd, zoodat zij denzelfden 
vulkanisatiegraad, d. w. z. percentage gebonden zwavel bevatten, toch 
zeer verschillend in physisch karakter kunnen zijn. Dit maakt het 
vulkaniseerproces als chemische reaktie zeer moeilijk verstaanbaar 
en is wel de oorzaak, dat nog heden zooveel fabrikanten en technici 
er eenvoudig geen chemisme in willen zien en het willen verklaren 
als eene werking van de warmte op de caoutchouc of het door- 
dringen van de zwavel er in. Dit komt, doordat bij kolloïden in bui- 
tengewone mate het physisch resultaat van eene chemische reaktie 
afhangt van den physischen toestand van het kolloïdale uitgangs- 
materiaal. Ieder fabrikant weet, dat de vulkanisatie voor hem slechts 
een middel is om een bepaald physisch effekt te voorschijn te roepen, 
om het chemisme bekommert hij zich niet. Wanneer dus aan de 
eene zijde de tegenkanters van de chemische vulkaniseerreaktie door 
onbekendheid met de eigenaardige eigenschappen der kolloïden, niets 
dan een physisch verschijnsel er in zien, zoo mogen [ook aan den 
anderen kant de aanhangers der chemische theorie de fysische om- 
standigheden niet over het hoofd zien. Een feit blijft het b.v. aan 
iejjeren caoutchoucfabrikant bekend, dat caoutchouc, die lang gewalst, 
dus gekneed is, in een massa van groote plasticiteit overgaat, waar- 
schijnlijk door eene depolymerisatie, terwijl rekbaarheid en vastheid 
verminderen en dat dergelijke caoutchouc meer zwavel behoeft, om 
een bevredigend resultaat te geven. Eveneens kan men eenzelfden 
vulkanisatiegraad (dus percent gebonden zwavel) bereiken door korte 
vulkanisatie bij hooge temperatuur en groote hoeveelheid zwavel, 
door lange vulkanisatie bij lage temperatuur en geringe zwaveltoe- 
voeging, of ook door eene langzaam tot een maximum stijgende 
temperatuur, maar in al deze gevallen zullen de physische eigen- 
schappen der vulkaniseerprodukten verschillend zijn. Geen physische 
omstandigheid echter heeft invloed op het chemische resultaat, n.1. 
