278 
OVER STRALEN VAN POSITIEVE ELECTRICITEIT. 
gering tegenover die van het deeltje, dat den positieven straal vormt 
dat de toevoeging van het electron niet merkbaar de snelheid van 
het positieve deeltje zal verminderen. Enkele van deze geneutraliseerde 
deeltjes kunnen opnieuw door botsing positief geïoniseerd worden, 
terwijl andere een negatieve lading kunnen krijgen door aankleving 
van een ander electron, en dit proces kan zich op den weg, dien het 
deeltje doorloopt, herhalen. Zoo zouden er onder de stralen sommige 
zijn, die voor een deel van hun weg niet geëlectriseerd, in andere deelen 
positief geëlectriseerd waren, en in weer andere deelen negatief. Zoo 
zal de gemiddelde waarde van — alle waarde hebben van « de aan- 
ö m 
vankelijke waarde, tot — a, waar a slechts weinig kleiner dan a is. 
Dit is hetgeen men waarneemt; en wanneer men bedenkt, dat het 
gas, waardoor de stralen gaan geïoniseerd is en een groot aantal 
electronen bevat, dan is dit ook hetgeen men verwachten kan. 
Bij zeer lage drukkingen, wanneer er zeer weinig ionen in het gas 
zijn, krijgt men in plaats van een doorloopenden lichtband, dis- 
continue lichtvlekken. 
Positieve stralen in waterstof. Bij niet te lage drukking is in water- 
stof de helderheid van de phosphoresceerende vlek grooter dan in de 
lucht bij dezelfde drukking. 
In lucht is de lichtband in den regel recht, terwijl in waterstof 
de grens van den meest afgeweken kant duidelijk gekromd is en 
concaaf naar het niet verschoven deel. Soms is de lichtband in twee 
banden gesplitst, die dan gevormd worden door deeltjes wier maximum- 
waarde van ^ verschillend is. De grootste waarde van ^ bij water- 
stof was dezelfde als die in de lucht 1.2 x 10 4 , de snelheid was 
1.8 X 10 8 — ’ In den tweeden band is de maximumwaarde van — de 
sec. m 
helft van die in den anderen n.1. 5 X 10 3 . De kromming van de 
grens, die in den regel wordt waargenomen is het gevolg van de 
menging dezer twee soorten van stralen. 
Positieve stralen in helium. In helium is de phosphorescentie helder 
en de afgeweken vlek heeft in het algemeen als grens een kromme 
lijn, zooals in waterstof. Thomson had echter het geluk de omstan- 
digheden zoo te treffen, dat de afgeweken vlek in twee afzonderlijke 
banden gesplitst was . De maximum waarde van ^ was in den eenen 
band 1.2 X 10 4 , evenals in lucht en in waterstof, en de snelheid was 
1.8 X 10 8 . In den anderen band was de maximum waarde van — 
