280 
OVER STRALEN VAN POSITIEVE ELECTRICITEIT. 
afwijking zeer gering was, verdwijnt en ook de phosphorescentie 
veroorzaakt door de negatieve stralen. 
Wanneer men in de buizen de gewone metalen (platina of aluminium) 
als kathode gebruikt, dan gaat bij de zeer lage drukkingen de ont- 
lading zoo moeilijk door de buis, dat het glas geperforeerd wordt 
en het vacuum verdwijnt. Om hierin te voorzien werd de kathode 
van een sterk electropositief metaal vervaardigd. Hiervoor werd op 
de kathode het vloeibaar alliage van natrium en kalium gestreken, 
of er werd een dun plaatje calcium op de kathode bevestigd. Met 
deze kathoden kan men zonder bezwaar de drukking zeer laag maken. 
Hierbij verdeelt zich de phosphorescentie in twee vlekken, welk gas 
men ook in de buis heeft, of welk metaal ook tot electrode dient. 
Voor de eene vlek is de maximumwaarde van ongeveer 10\ de 
waarde van het waterstofatoom, terwijl zij voor de andere omstreeks 
5 X 103 is, de waarde voor a deeltjes of voor de molecule van water- 
stof. Ln de buizen met helium kreeg men geen spoor van stralen, 
waarvoor = 2.5 X 103 is, zooals men wel vond bij hoogere druk- 
king. Bij gemiddelde drukkingen kreeg men in helium drie licht- 
vlekken met de waarden — = 10S — = 5 X 103 en — =2.5 X 
m m m 
103 ongeveer. Helium geeft stralen met de waarde ^ = ïjjp waarin 
M = het atoomge wicht van het element is, wanneer de ontladings- 
potentiaal betrekkelijk klein is en niet wanneer, zooals bij de zeer 
lage drukkingen, de ontladingspotentiaal zeer hoog is. 
Thomson gelooft, dat men ook voor de andere gassen de karakteris- 
tieke stralen zou kunnen krijgen, als men maar de positieve stralen 
bij veel lager potentiaalverschillen kon doen ontstaan dan die. welke 
bij zijn proeven voorkwamen. Hij onderzocht nu ter wille hiervan de 
positieve stralen voortgebracht met een geperforeerde kathode, volgens 
de methode van Wehnelt bedekt met een laagje kalk, wanneer een 
potentiaalverschil van 100 volts of nog minder in staat is positieve 
stralen te geven. Het belangrijke van de proeven bij zeer lage druk- 
kingen is gelegen in het feit, dat de stralen in dit geval dezelfde 
zijn voor alle gassen. De kenmerkende stralen van het gas verdwijnen 
en wij krijgen dezelfde dragers voor de ontlading in alle stoffen. 
Nu heeft men bij deze proeven niet alleen te maken met de gassen,:) 
die oorspronkelijk de buis vulden, maar ook met het gas, dat door 
de electroden en den glaswand gedurende de ontlading is afgegeven. 
Men zou kunnen denken, dat bij deze lage drukkingen de buis alleen 
