OVER STRALEN VAN POSITIEVE ELECTRICITEIT. 
281 
waterstof bevatte, dat door de electroden was afgegeven. Thomson 
gelooft niet, dat deze verklaring juist zou zijn, om de volgende 
redenen : 
Het gas, dat gedurende de ontlading afgegeven wordt, is niet alleen 
waterstof. Wanneer de ontlading lang genoeg geduurd heeft om te 
maken, dat er zooveel gas ontwikkeld is, dat de ontlading door het 
gas licht genoeg geeft voor spectroscopisch onderzoek, dan blijkt het 
spectrum altijd, behalve waterstofïijnen, ook die van stikstof te be- 
vatten. zelfs waren deze het meest duidelijk. De veranderingen, die 
men, gedurende het vrij komen van het gas, in de phosphorescentie 
op het scherm ziet, zijn de volgende: Wanneer in het begin de 
drukking zoo laag is, dat de phosphorescentie zich toont in twee lichte 
vlekken, dan ziet men bij het toenemen van de drukking, door het 
vrijkomen van het gas, de afwijking der lichtvlekken toenemen. 
Tegelijk met het toenemen der afwijking toont zich een uitbreiding 
in oppervlakte van de lichtvlekken, als gevolg van een vermeerdering 
in de waarden van ^ . Dit is het gevolg van de meerdere botsingen der 
deeltjes in de stralen op hun weg naar het scherm. Wanneer er meer 
en meer gas komt, worden de lichtvlekken grooter en gaan elkaar 
eindelijk gedeeltelijk bedekken. W T anneer de drukking toeneemt, dan 
wordt de lichtvlek steeds meer gelijkmatig. Wanneer dit voorkomt, 
dan is de lichtsterkte groot genoeg om een spectrum te geven, waarin 
de stikstoflijnen gezien worden, waaruit blijkt, dat een aanmerkelijk 
deel van het vrij geworden gas lucht is. Hierbij zijn geen nieuwe 
stralen te voorschijn gekomen, integendeel die, waarvoor = 5 X 103 is, 
zijn verdwenen. De tegenwoordigheid van stikstofbanden in het spec- 
trum toont, dat stikstof een deel der ontlading te weeg brengt, en 
toch bemerkt men geen kenmerkende stralen van stikstof op het 
scherm. Hierin ziet Thomson een bewijs, dat, bij sterke electrische 
velden, verschillende gassen dezelfde soort dragers van positieve 
electriciteit voortbrengen. 
Een andere proef, die toont, dat de positieve stralen de zelfde zijn, 
hoewel de gassen verschillen, is de volgende : De buis werd leeg ge- 
pompt zoover, dat de drukking te laag was om nog een ontlading 
door te laten, en dan liet men de volgende gassen in de buis komen : 
lucht, koolzuur, waterstof, helium en neon. De hoeveelheid werd zoo 
geregeld, dat de ontlading kon doorgaan, maar de drukking werd 
niet zoo groot dat de phosphorescentie ophield discontinu te zijn. In 
alle gevallen waren er stralen beantwoordende aan— = 10'* en 
