282 
OVER STRALEN VAN POSITIEVE ELECTRICITEIT. 
^ = 5 X IO 3 , en behalve voor helium waren dit de eenige lichtvlekken. 
Bij het helium kwam, behalve deze, nog een derde lichtvlek, voor 
welke — = 2.5 x 103 was. 
m 
Thomson paste nog een andere methode toe om te bewijzen, dat 
er bij deze lage drukkingen nog andere gassen in de buis waren dan 
waterstof. Hij vulde de buis met helium en pompte ze dan met een 
kwikpomp ledig, tot een zeer geringe drukking. Nu werden de laatste 
gasdeelen verwijderd door met vloeibare lucht afgekoelde houtskool. 
De kool absorbeert zeer weinig helium in vergelijking met andere 
gassen, zoodat er zeker helium in de buis gebleven was. De phos- 
phorescentieplek op het scherm verschilde dientengevolge niet van die, 
welke door gewoon uitpompen verkregen werd. 
De meest waarschijnlijke verklaring van deze verschijnselen lijkt 
hem te zijn, dat bij zeer sterke electrische velden verschillende stoffen 
deeltjes opleveren, die met positieve electriciteit geladen zijn en dat 
deze deeltjes onafhankelijk zijn van den aard van het gas, waaruit 
zij voortkomen. Deze deeltjes zijn, voorzooverre men nu kan weten. 
van tweeërlei aard: voor de eene soort heeft — de waarde 10', dat 
m 
is die van waterstof, terwijl de waarde van — voor de andere soort half 
’ J m 
zoo groot is, dat is dezelfde waarde heeft als die der a deeltjes van 
radioactieve stoffen. 
Deze overeenkomst in de maximumwaarde van — bij verschillende 
drukkingen is een bewijs, dat dit een werkelijk maximum is en dat 
er geen andere meer afgeweken stralen zijn, die niet sterk genoeg 
zijn om zichtbare phosphorescentie te geven. Was dit toch het geval — 
dat wil zeggen als de waarde van voor een deeltje, dat zijn lading 
niet tijdelijk door botsing verloren had, grooter was dan 10 4 — dan 
zoude men grootere waarden voor bij lage, dan bij hooge druk- 
kingen mogen verwachten. 
