LEVEN EN WERKEN VAN JOSEPH PRIESTLEY. 
311 
zijn vrouw, die zich ijlings weer hadden aangekleed, trokken nu, weder- 
om vergezeld door Mr. Ryland, langs een zijweg naar Heath bij 
Dudley, waar hun getrouwde dochter, Miss Finch, woonde. Priestley 
bleef hier een da^ uitrusten, reed toen van een knecht vergezeld 
te paard naar Woreester — onder weg verdwalend en den geheelen 
nacht ronddolend — waar hij juist bijtijds aankwam voor de post- 
koets naar Londen. Den volgenden nacht doorreizend, kwam hij 
Maandag 18 Juli ’s morgens tusschen 6 en 7 uur doodmoe aldaar 
aan en nam zijn intrek bij zijn vriend Lindsey, dien hij van zijn 
komst verwittigd had. Dat het hem niet aan moed ontbrak, blijkt 
o.a. daaruit, dat hij nabij Worcester zijn vriend Ryland ontmoe- 
tend, weigerde met dezen van pruik en jas te verwisselen ter ver- 
momming. 
Middelerwijl gingen de plunderaars, die Donderdagavond 14 Juli 
hun vernielingswerk hadden aangevangen, bijna ongestoord voort. 
Verwoest werden de woning van Mr. Russell en verscheidene andere 
in de buurt, het huis van Mr. Ryland, dat van Mr. Hutton in Bir- 
mingham en zijn buitenverblijf te Wash Wood Heath. Allemaal 
eigendommen van dissenters en vrienden van Priestley. 
Op Zondag trok de bende naar Kingswood, zeven mijlen van Bir- 
mingham, en verwoestte ook hier de kerk en de pastorie van de dis- 
senters. Birmingham verkeerde drie dagen als ’t ware in een staat 
van beleg, de meeste winkels waren gesloten en bijna alle werk 
stond stil. Wel poogde men met de iets versterkte politie Mr. Ryland’s 
huis te beschermen, doch werd na een hevig gevecht, waarbij velen 
gewond werden, teruggeslagen. Eerst in den avond van Zondag trok- 
ken dragonders de stad binnen, die door de ingezetenen als verlos- 
sers begroet werden, waarop de muiters zonder eenigen tegenstand te 
bieden uiteengingen. Eenigen van hen waren bij hun sloopingswerk 
door vallende steenen en instortende vloeren omgekomen; van de 
belhamels stonden drie of vier terecht en werden twee ter dood 
veroordeeld. 
Hoezeer men ook aan het hof tegen Priestley gestemd was, kan 
blijken uit de volgende uitlating van den koning (George III), in 
een schrijven aan den Staatssecretaris Mr. Dundas, waarin hij het 
zenden van de dragonders goedkeurde: ^Alhoewel het mij niet dan 
genoegen kan doen, dat Priestley te lijden heeft om de door hem 
en zijn aanhangers verspreide leerstellingen, alsook dat het volk hem 
nu in zijn waar licht ziet, kan ik toch niet goedkeuren, dat men 
zulke schandelijke middelen gebruikt heeft om zijn misnoegen te 
toonen.c( Priestley zelf schreef in zijn autobiografie : »De schuld 
