316 
LEVEN EN WERKEN VAN JOSEPH PRIESTLEY. 
deed, doch te bed liggend. Toen den avond van den volgenden dag 
zijn kleinkinderen goeden nacht kwamen zeggen, zei hij : »ik ga ook 
slapen, net als jelui, want dood is niet dan een lange slaap in het 
graf en wij zullen elkander weerzien. « Vroeg in den volgenden mor- 
gen riep hij zijn zoon en dicteerde eenige bijvoegingen en verande- 
ringen die hij in de proeven wenschte aan te brengen; en toen zijn 
zoon die had voorgelezen, zei hij : »Zoo is ’t goed en ik ben nu klaar.cc 
Kort daarna bracht hij zijn hand aan zijn gelaat en blies zoo zacht 
den laatsten adem uit, dat de omstanders het ternauwernood be- 
merkten . 
Hij werd ter ruste gelegd op het kleine, tegen den heuvel liggende 
kerkhof, uitzicht gevend op de fraaie rivier. Op den eenvoudigen 
grafsteen leest men : 
To 
the Memory of the 
Revd. Dr. Joseph Priestley, 
who departed this Life 
on the 6th Feby. 1804 
Anno Aetatis LXXI. 
» Return unto thy rest, O my soul, for the 
Lord hath dealt bountifully with thee. 
I will lay me down in peace and sleep till 
I awake in the morning of the resurrection . « 
( Slot volgt). 
