BOEKBEOORDEELING. 
Grondbeginselen der Chemie door Dr. J. E. Enklaar en Dr. 
C. J. Enklaar, Leeraren aan de R. H. B. Sch. te 
Utrecht en te ’s-Hertogenbosch — 1ste Deel — Anor- 
ganische Chemie. — P. Noordhoff — 1907 — Gro- 
ningen. (178 bladz. — Prijs ƒ2.) 
Dat vader en zoon gezamenlijk een leerboek bewerken is geen 
alledaagsche gebeurtenis, wellicht mede daarom niet, dewijl ouderen 
een anderen kijk op de dingen plegen te hebben dan jongeren. Dat 
de samenwerking hier mogelijk was, schijnt mij hieruit verklaarbaar, 
dat de vader geheel met zijn tijd is meegegaan. Want dit leerboek 
beoogt, z. a. de S. S. in de voorrede zeggen: veen nauwere 
a> aansluiting van het onderwijs in chemie en physica aan onze H. B. 
»Scholen met 5 j. cursus (die) ten gevolge van de ontwikkeling der 
»chemie in de laatste tientallen van jaren noodzakelijk geworden is. 
»Daarom is van de zoogenaamde physische chemie zooveel opgenomen 
»als met de paedagogische eischen overeen te brengen was.« 
Met de leer van ’t beweeglijk evenwicht, meer bepaald met de 
phasenleer, wordt reeds in ’t eerste hoofdstuk een begin gemaakt 
(aggregatietoestanden van ’t water) ; later wordt zij waar ’t pas geeft 
toegepast ; zoo op keukenzout-oplossing, de allotropische toestanden 
van de zwavel en de ontleding van de koolzure kalk in de hitte. 
Aanvankelijk had ik er ruimer toepassing van verwacht. Doch 
wellicht is het in dezen geraden niet te hard van stal te loopen. Ook 
kan de leeraar, op wiens leiding bij de studie van dit leerboek door 
de S. S. gerekend is, daaraan uitbreiding geven. 
De ionenleer komt eerst in de derde Afdeeling ter sprake, d. i. na 
de behandeling van de grondbegrippen en der niet-metalen. 
De vermoedelijk nog geringe elektrische kennis der leerlingen in 
den eersten tijd der scheikundige lessen schijnt mij geen beletsel 
daarmede vroeger aan te vangen Ook de elektrolyse van water eischt 
toch eenige inlichting over galvanisme. Doch variis modis bene fit 
en niet ongegrond schijnt de laatste en voornaamste reden, die de 
S. S. voor dit uitstel aanvoeren, dat men y>de moeilijkheden, die nieuwe 
^begrippen en theorieën voor den leerling opleveren , niet (moet) op- 
y>hoopen , maar zooveel mogelijk over den cursus verspreiden. c< 
