IETS OVER DIAMANTEN. — KIMBERLEY. 365 
als talismans gebruikten; hand aan hand in rijen van twintig en 
meer begonnen zij de vlakten langs de Vaal- en Oranje-rivieroevers 
af te loopen, of zij met hun scherpe doordringende oogjes ook dia- 
manten op den grond zouden zien liggen, en niet te vergeefs zochten 
zij ; gedurig toch werden kleine diamanten door hen opgeraapt en 
verkocht aan opkoopers en speculanten, die niet lang op hun ver- 
schijning lieten wachten en welke dan de steentjes lieten keurenen 
taxeeren, vooral door vorengenoemden d’Hont, een Amsterdamsch 
Israëliet, die al spoedig hierin een specialiteit bleek te zijn, en er 
geen slechte zaken mee maakte. 
Dat de kleurlingen niet te veel van den buit meekregen, ligt voor 
de hand. 
Van toen af begon de groote »rush« naar de diamantvelden van 
Zuid-Afrika. 
Zoodra het algemeen bekend werd dat kleurlingen al zoekende 
boven den grond diamanten vonden, begon de hebzucht naar dia- 
manten de menschen te beheerschen ; er gingen, zelfs van uit de 
Kaap en geheel het » bovenlands nette jongelui, klerkjes, tochtgangers* 
ja menschen uit alle standen en rangen naar de zoogenaamde »vel- 
dencc. Wie geld had liet anderen voor zich werken en wie het niet 
had werkte zelf met pik en houweel, daar men terecht meende, dat 
nu ook in den grond diamanten te vinden zouden zijn. 
Talloos velen stroomden er heen om hun geluk te beproeven, 
en zoo vormde zich al spoedig bij Pniël aan de Vaalrivier een groot 
delverskamp van tenten en wagens, voor ’t meerendeel nog van 
Boeren en andere Afrikaners ; en daar wij aan den grooten weg 
woonden, waarlangs alles moest wat uit het bovenland naar de velden 
ging of van daar terugkwam, waren wij dikwijls in de gelegenheid 
ruwe diamanten te zien. 
Er werd eigenaardig onverschillig met de » steenen cc, zooals zij in 
de wandeling heetten, omgesprongen. 
Een toegevouwen papiertje werd uit den vestzak voor den d&g ge- 
haald en opengevouwen op tafel gelegd. Iedereen kon dan de dia- 
manten in zijn handen nemen en naar hartelust bekijken; er waren 
vele heldere steentjes onder, maar ook die ))flawss (wolkjes) hadden 
of barstjes, alsmede zwarte of gedeeltelijk zwarte; de grootsten 
tusschen de tien en twintig karaat, te zamen mèt de kleinere, aan- 
zienlijke sommen vertegenwoordigend; veelal waren zij door het water 
afgesleten met ronde hoeken. 
Het geld, voor deze eerste steenen ontvangen bleef voor ’t grootste 
deel in de kolonie. 
