372 
IETS OVER DIAMANTEN. 
KIMBERLEY. 
toen één van hen, die juist een flesch gemberbier had losgetrokken, 
achteloos met zijn kurketrekker in den grond woelde, waarin hij 
op geen vingerdiepte twee diamantjes vond, en waarop natuurlijk 
het heele gezelschap met hun wandelstokken en zakmessen in 
den grond begon te schoffelen en te krabben, met het gevolg dat 
zij ’s avonds als de gelukkige bezitters van acht diamanten naar 
DuToitspan terugkeerde, om daar een groote opschudding te ver- 
oorzaken. 
»De Beersmijn«, of bij verkorting »De Beers«, werd nu in tegen- 
stelling »01d The Beerscc genoemd, terwijl »New Bush« of het 
))Colesbergkopje« ook wel »New de Beers<( heette. 
Het Colesbergkopje, of The New de Beers dan, bleek een oude 
krater te zijn, buitengewoon rijk aan diamanten, zoo rijk zelfs dat 
de delvers het kortweg »pudding met rozijnen « noemden. 
Hier onder anderen werden behalve de meeste ook de grootste 
diamanten gevonden, bijvoorbeeld één van 166 karaat en een van 
288J karaat. 
De geheele omvang van den krater werd verdeeld en uitgegraven 
in )>Claims(( (rechten) van 20 of 10 Q voet tegen betaling van zes 
gulden per maand voor recht van uitgraven; welke prijs later steeds 
hooger werd, ja ongehoord hoog; bijna niet te betalen. 
Spoedig bleken deze Claims al niet meer voor particulieren te 
krijgen te zijn, maar te worden opgekocht door opkoopers en spe- 
culanten. vooral nu de bovengrond niet veel meer leverde. 
De uitgewerkte claims met hun zeer dunne tusschen walletjes, die 
ze van elkander scheidden, hier en daar al afgebrokkeld en inge- 
stort, elders nog scherp opstaand geleken, nu de langs de claims 
loopende wegen ook al hoe langer hoe smaller waren weggegraven, 
het meest op een reusachtige honigraat, en van nu af aan begon 
het moeilijk, ja bijna ondoenlijk te worden voor enkele personen 
om hier langer met succes en zonder in ernstige botsingen te ge- 
raken door te graven. Daarbij kwam, dat hoe dieper de claims 
werden, hoe zwaarder het werk werd, om den grond in emmers vol 
naar boven te halen. 
Het water voor het wasschen van den grond w^as hier, ver van de 
rivier, ook niet gemakkelijk te krijgen, was lang niet zoo volop en 
nabij als bij de rivierdiggings bij Pniël, enz. 
Het veld was hier hard en droog en water schaarsch, met uitzondering 
dan van de reeds genoemde DuToitspan. 
Langzamerhand nu kwam de geheele delverij in handen van 
groote maatschappijen en financiers, die kapitaal genoeg hadden 
