ONZE TWEEDE EXCURSIE. 
DOOR 
J. DAALDER Dz. 
We zijn in de veelbezongen Meimaand! Niet altijd kctont haar de 
eer toe, die in lied en geschrift aan haar wordt toegezwaaid, want 
»zij kan November zijn«. Wanneer de wind zoo dagen achtereen 
uit het Noordoost droog opblaast, dan is er weinig geur en fleur; 
maar dikwijls toch ook komen er mooie dagen, en meermalen ook 
kan men met recht spreken van »de lieve Mei, die bloem en blad 
geeft, waar April pas een steel bezat.« 
Ja, de Mei staat hoog aangeschreven bij allen, die gaarne wande- 
len in het vrije veld, en aan een enkele nachtvorst storen bloemen 
en vogels zich niet. Zij gaan hun gang, omdat hun tijd gekomen is. 
Bij goed weer is in de weide alles leven en beweging: vogels 
zingen en tierelieren, bijen en hommels gonzen zoo prettig, en 
nauwelijks kan men den voet neerzetten, zonder een of meer bloe- 
men te vertrappen. 
In Mei kunnen we genieten het heerlijk schoon van de vriende- 
lijke Lente, waarin alles groeit en bloeit en zich gereed maakt voor 
vruchtgeving in het najaar. In dien schoonen tijd gaan ook wij weer 
naar buiten, en wel naar de duinen, waar thans veel te zien valt. 
Hoe aantrekkelijk is die groote, blauwgroene zee, met hare witte 
brandingzoom langs het strand! Hoe goed kunnen we hier waarne- 
men de blankgekleurde Sternvogels in verschillende soorten, die er 
met )>biddende« bewegingen hun visschenden arbeid verrichten, en 
hoe helder steekt het wit van Zilver- en Mantelmeeuwen af tegen 
het reine blauw der lucht! Als we hier eenigen tijd vertoeven, 
gevoelen we ons zoo jong, zoo blij, dat we als kinderen zouden 
willen dartelen en rollebollen. 
