ONZE TWEEDE EXCURSIE. 
379 
in den helderen duinplas! Helder wit blinken ons de blesjes tegen 
van de zwarte meerkoeten; wilde eenden met jongen zwemmen 
kwakerend rond, om zich spoedig in het riet te verschuilen, wanneer 
we naderen; karekieten laten hunne vroolijke zangen luide hooren 
en klimmen op en neder langs de rietstelen; sterns vliegen boven 
het water en schieten af en toe naar beneden, om een vischje of 
zoetwatergarnaal te grijpen en groote kringen in het nat te laten zien . 
Twee blauwe reigers zijn bezig tusschen het riet takjes en ander 
nestmaterieel samen te schikken; bij gebrek aan boomen, zullen ze 
zich maar in de omstandigheden schikken, en het nest op den grond 
bouwen . 
Langs den plas bloeien verschillende orchideeën en ook het 
rondbladig wintergroen en de moeras-epipactus laten al enkele 
bloemen zien. De kikvorsch kwaakt, de koekoek roept en achter de 
duinen hoort men het gemurmel van de zee. ’t Is volop Lente, en 
weelde alom ! 
