WETENSCHAPPELIJK EU BLAD. 
7 
maten der gebruikte hoeden reeds opgemaakt dat de hoogere standen 
der bevolking grooteren horizontalen omvang van den schedel, dus 
grootere hersencapaciteit hebben, uit het lijkenmateriaal van de sectie- 
zalen te Straatsburg kwam Pfitzner tot hetzelfde resultaat. Hij ver- 
deelde zijn lijkenmateriaal in drie groepen : A, lijken uit gevangenissen, 
strafkolonies, werkhuizen, met 86 pCt. daglooners, arbeiders en hand- 
werkslieden, wier nalatenschap zelfs niet de kosten voor de eenvoudigste 
begrafenis bestrijden kon; B, lijken van personen, die op algemeene 
kosten in ziekenhuizen verpleegd waren, maar wier familie nog de be- 
grafenis betalen kon ; C, lijken, waarbij de verpleging en begrafenis uit 
eigen middelen bekostigd werd, met 75 pCt. kleine burgerij, bazen, 
boeren en subalterne beambten. Bij de mannen van klasse A vond 
Pfitzner den schedelomvang 0.8 (bij de vrouwen 4.9) m.M. kleiner, 
en bij die van klasse C 7.4 (vrouwen 5.9) m.M. grooter dan bij die 
van klasse B. De afstand van A tot B was niet zoo groot als die van 
B tot C. De index was bij alle lijken 83, zoodat de vorm van den 
schedel hier niet de verschillen verklaren kan. Ferri vond dat de hori- 
zontale omvang van den schedel bij Italiaansche studenten over het 
algemeen in grooter aantal hoogere waarden oplevert dan bij soldaten. 
Eyerich en Löwenfeld onderzochten 935 soldaten wat horizontalen 
schedelomvang en wat geestelijke capaciteiten betreft; van de soldaten 
met goeden en zeer goeden aanleg viel de hoogste percentage op 561 tot 
570 m.M., van de slechtsten op 551 — 560 m.M. 
Van de goeden hadden 27.6 pCt. meer dan 570 m.M. horizontalen 
om vang, van de slechten 19 pCt.; van de goeden hadden 19.1 pCt. 
minder dan 550 m.M.; van de anderen echter 32.1 pCt. 
Galton en Venn namen de schedelmaten van 2134 studenten van 
Cambridge, en vergeleken die later met den uitslag van het examen; 
het bleek dat 487 studenten, die de eerste onderscheiding verwierven, 
een grooter hoofd hadden dan de 913 studenten, die de tweede verkre- 
gen, en dat de 734 niet-geslaagden de kleinste hoofden hadden. Vaak 
waren deze laatsten physisch nog het beste toegerust. 
Matiegka vond dat bij schooljongens van 7 jaar de schedelomvang 
bedroeg, bij zeer begaafden 11 pCt. op 44 tot 49 c.M., 71 pCt. op 50 
tot 52 c.M., 18 pCt. op 54 tot 58 c.M.; en bij onbegaafde kinderen 
19 pCt. op 44 tot 49 c.M., 72 pCt. op 50 tot 52 c.M., en 9 pCt. op 
54 tot 58 c.M. Soortgelijke bevindingen zijn voorts gemaakt door Eye- 
rich en Löwenfeld bij 312 schoolkinderen, door Bayerthal bij kinde- 
ren van hulpscholen, en door Maria Montessori bij schoolkinderen van 
volksscholen te Rome. 
Ook uit onderzoekingen van Moebius, Roese en Manouvrier blijkt, 
dat uitblinkende personen grooteren horizontalen omvang hebben; ter- 
