WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
11 
uitziet, maar vergelijkbaar is met een vaste oplossing. Dit zijn verschijn- 
sélen, die men rangschikt onder degene, welke men met het weinig 
bepaalde woord occlusie betitelt. Zoo is hiermede vergelijkbaar de wer- 
king verkregen bij de cementatie, waarbij de koolstof tot in het hart 
van het vaste staal doordringt. 
Van de door de warmte ontkleurde amethist-kwartskristallen, die 
vólkomen wit en kleurloos waren, werden eenige onder in een groote 
buis van wit glas gedaan. Daarop werd een tweede minder wijde buis 
geschoveu, ook aan het einde dichtgesmolten en daarbinnen weer een 
derde zeer kleine buis, die ook dichtgesmolten was. In deze laatste 
buis was een weinig radiumchloride gedaan. Dit stel van drie binnen 
elkaar geschoven buizen was in een gesloten kast geplaatst, waarbinnen 
het licht niet doordrong. 
Het is duidelijk, dat het radium hier niet kan werken door contact, 
noch door emanatie, noch door directe straling ; want het was van de 
kristallen gescheiden door twee glaswanden, wier dikte iets meer dan een 
millimeter was. Bovendien was er tusschen de beide inwendige buizen 
een opgerold blaadje wit aschvrij filtreerpapier geplaatst. Dit onder- 
schepte bijna geheel het phosphoresceerend licht, dat door het radium - 
zout uitgezonden werd. 
De door dat zout uitgeoefende werking kan dus alleen toegeschreven 
worden aan een inductieverschijnsel van zeer doordringende stralen, die 
achtereenvolgens gegaan waren door twee lagen van doorschijnend glas 
én meerdere lagen van opgerold wit papier. De buizen waren 22 Augus- 
tus in de kast geplaatst en de uitwerking werd 15 September en 6 Oc- 
tober onderzocht. De witte kwartskristallen waren toen begonnen zich 
weer te kleuren op een zeer duidelijke wijze, niettegenstaande de dikte 
der tusschen geplaatste stoffen. Deze herstelling van de kleur nam ge- 
regeld toe. Dit moet toegeschreven worden aan een reproductie van het 
mangaanzout, door een opname van zuurstof uit de lucht. 
In de tweede plaats werd een proef gedaan met gesmolten, amorphe, 
kleurlooze kwarts. Hier kreeg het kleurlooze kwarts een violette tint 
onder invloed van dezelfde stralen. De proef werd gedaan met een buis 
van gesmolten kwarts, zooals ze door den handel geleverd wordt. De 
buis was 100 mM. lang, 10 mM. wijd en ongeveer 0,3 mM. dik. 
' In het diffuse daglicht was zij een jaar lang volkomen kleurloos ge- 
bleven. Intusschen bevatte zij een spoor mangaan. De buis werd in het 
donker geplaatst naast een glazen buis, die het kleine dicht gesmolten 
buisje met radiumchloride bevatte. Eenige weken later was het kwarts 
begonnen zich violet te kleuren over zekere lengte op de plaats tegen- 
over het radiumzout. Later nam de kleur nog steeds toe. 
