WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
15 
Slijm in de Zee. Door Oori wordt het voorkomen van groote hoe- 
veelheden slijm in het zeewater van de Golf van Triëst in den zomer 
van 1905 vermeld. Het was zoo rijkelijk, dat een aantal pelagische 
organismen er van te lijden had. Het deed verschillende litorale soorten 
stikken, terwijl vooral de visschers er veel last van hadden, daar het 
hun netten glibberig maakte. Dit slijm nu was in hoofdzaak afkomstig 
van Peridineën, in de tweede plaats ook van Diatomeën. (Arch.-Hydr . 
Planktk., 1906). H. c. R. 
De Zaag der Zaagvissehen. Slechts weinige natuuronderzoekers 
hebben levende Zaagvisscken gezien en geen is er, die omtrent het ge- 
bruik van den zaag iets stelligs weet mede te deelen. Pappenheim, die 
deze vraag op nieuw te berde heeft gebracht, tracht door onderzoek van 
den maaginhoud van twee soorten ( Pristis en Pristiopliorus) de op- 
lossing een stapje verder te brengen. 
Hij vond in de maag van de eerstgenoemde soort: vischschubben, 
wervels ën resten van kreeftachtigen. In die van de tweede: wervels, 
stukken kaak en andere skeletdeelen van visschen . De laatste kan 
ook voorts gemakkelijk haar kop bewegen, zoowel in vertikalen zin als 
om een lengteas, waardoor het waarschijnlijk wordt, dat de zaag dezer 
dieren vooral dient, om in het zand en de modder te boren en te woelen 
en eerst in de tweede plaats als verdedigingsmiddel wordt gebezigd. 
Onwaarschijnlijk is echter, dat de zaag daarbij als „ram” wordt gebruikt. 
(Sits. Ber . Nat. Fr. Berl., 1905). h. c. r. 
• PHYSIOLOGIE. 
Neuron. E. Pflüger ( XJeb . d. elementaren Bau des N er vensy sterns) komt 
tot de conclusie dat de neuronenleer, voorzoover deze op anatomische 
gronden berustte, niet meer vol te houden is. 
Hij betwijfelt ook of het gerechtvaardigd is den nieuwen vorm van 
de neuronenleer te huldigen, waarbij wel de centrale zenuwcellen een 
onafgebroken netwerk vormen, maar waarbij elke cel in haar eigen 
gebied de voeding regelt, bij wijze van trophische eenheid of neuron. 
Deze zienswijze zou gesteund worden doordat vernietiging van degang- 
liëncellen een afsterven van de daaruit ontspringende zenuwvezelen en 
uitloopers zou veroorzaken . Echter is het gebleken dat de spinale gang- 
liën, classieke voorbeelden van voedingscentra voor sensibele zenuwen 
en achterstrengen van het ruggemerg, volkomen geëxstirpeerd kunnen 
