WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
23 
gedaanteverwisseling kunnen ondergaan, ook al is een gedeelte van het 
uiteinde van het ruggemerg met inbegrip der spinaal gangliën vernietigd. 
Bij Ramt en Alytes gaat de regressie van den staart kalm verder, ook 
al zijn stukken uit het ruggemerg weggenomen (C. R., CXLI, 1905). 
h. c. R. 
ANATOMIE. 
Dubbelmonstra . Bolk stelt zich de oorzaak van het ontstaan van 
diplopagen voor als een overmatige celvermeerdering van de embryo- 
naalkiem in transversale richting. Bij beperking van dien te sterken 
groei tot het frontale deel van de kiem ontstaan de verschillende va> 
rianten der diplopagi simplex caudati, bij beperking tot het caudale deel 
de diplopagi simplex craniad ; en wanneer de te sterke celgroei gelijk- 
matig zich over de geheele lengte van de kiem uitstrekt, ontstaan de 
verschillende vormen van diplopagi met volledig verdubbeld asskelet, 
eerst de cephalo-thoracopagen, dan de diplopagi simplex mesati. Al deze 
vormen laten zich rangschikken tot natuurlijke rijen, die tenslotte ein- 
digen met dubbelmonstra, die alleen hun extrasomatische organen nog 
gemeen hebben en die bij de geboorte, door het doorsnijden van de 
navelstrengen, van elkander gesplitst worden, daardoor een zelfstandig 
bestaan verkrijgen en als duplicaten onderscheiden kunnen worden. 
Een dubbelmonstrum is niet op te vatten als een enkel individu dat 
partieel gesplitst is, noch als twee individuen die ten deele vereenigd 
zijn, maar is de morphologische manifestatie van de hyperpotentie van 
een kiem. Bolk acht het niet noodig dat hierbij een abnormaal gecon- 
strueerde eicel behoeft te worden aangenomen, voornamelijk niet, omdat 
in zekeren zin elke eicel hyperpotent is. De ontwikkelingskundige be- 
teelcenis van een eicel is om één individu te doen ontstaan, maar haar 
ontwikkelingsvermoyen reikt verder; immers Driesch deed uit één eicel 
twee, vier en meer individuen ontstaan (Herbst, Hertwig, Boveri, 
Dareste door abnormale temperaturen), zoodat men kan zeggen dat de 
normaal gebouwde en normaal bevruchte eicel een surplus van vor- 
mingspotentie in zich heeft. 
( Geneesk . BI., XII, IX, X, 280.) A. s. 
AARDKUNDE. 
Verdeeling van radium in de aardkorst. — Door Rutherford 
is het vermoeden geopperd, dat het gehalte der aarde aan radium vol- 
