WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
27 
Verder werd nog onderzocht LiCJ, Li 2 C0 3 , KC1, K 2 C0 3 , KhCl, 
CsCl, CuCl 2 , BaCl 2 , SrCl 2 , InCl 3 . Al deze zouten gaven duidelijke, 
karakteristiek gekleurde anodefakkels met de spectra der in de zouten 
voorkomende metalen. De lijnen der spectra zijn scherp en schijnen 
overeen te komen met die welke men door een vlam van Bunsen krijgt. 
De oxyden der aardalkaliën, die volgens Wehnelt de uitzending van 
negatieve electronen uit de kathode bewerken, toonen geen werking 
aan de anode. Evenmin deden dit aluminiumoxyde en koperoxyde. Het 
lijkt dus wel, alsof hoofdzakelijk sterk gedissocieerde of vluchtige zouten 
de anodestralen geven. Wanneer men stroomen van voldoende sterkte 
gebruikt, kan de hulpstroom, die de anode verhit, gemist worden. Het 
bewijs, dat door de anodestralen positieve electronen worden medege- 
voerd, werd geleverd door een zoogenaamden cylinder van Faraday 
op 2 c.M. afstand van de anode te plaatsen. De uitwendige mantel 
daarvan was direct met de aarde in verbinding gebracht, de inwendige 
cylinder was verbonden met een gevoeligen galvanometer (10- 8 amp.)en 
deze weer met den grond. 
De kathode en de anode werden hierbij door twee van elkaar geïso- 
leerde batterijen verhit. 
Ging een stroom door de buis, dan kreeg men in den galvanometer 
een grooten positieven uitslag van 100 en meer schaaldeelen, zoolang 
als er een gele lichtfakkel van de anode uitging. Wanneer deze afnam, 
dan verminderde ook de uitslag van den galvanometer, hij werd nul 
en daarna zelfs negatief. Dit laatste verschijnsel zal wel veroorzaakt zijn 
door kathodestralen, die van de kathode af in het inwendige van Fara- 
day’s cylinder geraakten. 
Hetzelfde resultaat werd ook met T1C1 3 en CdCl 2 verkregen. In dit 
geval waren de uitslagen van den galvanometer kleiner, maar zij waren 
van langeren duur. 
Hieruit besluiten Gehrke en Reichenheim dat „van een verhitte 
zoutanode stralen uitgaan, die positieve ladingen meevoeren en die wij 
kortweg anodestralen zullen noemen.” 
Wanneer anodestralen anoloog zullen zijn aan kathodestralen, dan 
moeten zij ook door de werking van een magneet afwijken. Zij hebben 
ook werkelijk waargenomen, dat de lichtfakkel van de anode door een 
electromagneet een afwijking krijgt in.de richting, die positieve van de 
anode uitgaande deeltjes zouden moeten ondergaan. Hieraan wprdt echter 
geen groote waarde toegekend, omdat het geheele lichtverschijnsel in de 
buis door het magnetisch veld sterk veranderd werd, zoodat vermoe- 
delijk de waargenomen, sterke magnetische afwijking haar oorzaak vond 
in secundaire werkingen. b. 
