80 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
uittreden en hun bewegingen in een oplossing van 10 % rietsuiker na- 
gaan. Zij zwemmen meest 1—3, soms 5 — 6 uur en enkele malen 
langer, en gaan daarbij rechtlijnig vooruit met een snelheid van 0,7 mM. 
per seconde, zoodat zij in dien tijd drie maal zooveel vooruitkomen als 
hun eigen lichaamslengte bedraagt. ( Ber . d. d. bot. Ges., Bd. XXIV, 1906, 
blz. 78.) D. v. 
PHYSIOLOG1SCHE CHEMIE. 
Overeenkomst tusschen vitelline en caseïne. Door hydrolyse 
van de eiwitstof uit de dojer van het hoenderei is vitelline verkregen, 
en wel uit 100 gr. van de asch vrije, bij 100 gr. gedroogde stof: 1.1 gr. 
glycocol, 2.4 gr. amino-valeriaanzuur, 11.0 gr. leucine, 0.5 gr. asparagine- 
zuur, 12.2 gr. glutaminezuur, 2.8 gr. phenylalanine, 3.3 gr. proline, 
1.6 gr. tyrosine. Voorts werd ook alanine aangetoond. 
E. Abderhalden en A. Hunter maken nu opmerkzaam op de groote 
overeenkomst in gehalte aan mono-aminozuren van vitelline met caseïne, 
’t geen hun biologisch belangrijk voorkomt. Beide verbindingen toch 
zijn „eerste” voedingsstoffen: het vitelline voor den opbouw van het 
vogel-lichaam, het caseïne voor dat van het zoogdieren-lijf en schijnen dus 
daarvoor geheel analoge bouwmaterialen noodig te zijn. Overigens zijn, 
naar de uitkomsten van de onderzoekingen te oordeelen, de beide eiwit- 
stoffen niet identiek, zelfs niet zeer nauw aan elkander verwant. 
( Chem . Centr.-Bl., 1906, II, 1273.) r. s. tj. m. 
Verandering van cholesterine in het licht. E. Schulze en E. 
Winterstein hadden waargenomen, dat cholesterine (uit galsteenen) 
een lager smeltpunt verkrijgt, als men het langen"’ tijd, onder toetreden 
van lucht, aan het zonlicht blootstelt. Ze vinden nu dat het cholesterine 
niet verandert in een atmosfeer van koolzuur, waardoor het vermoeden 
rijst, dat de verandering aan ’t licht in een oxydatie bestaat. 
Voorts bleek, dat ook andere leden van de cholesterine-groep (isomee- 
ren en homologen) dezelfde omzetting, onder de vermelde omstandig- 
heden, ondergaan. 
Een iso-cholesterine- praeparaat (uit wolvet), waarvan ’t smeltpunt oor- 
spronkelijk 137 — 138 gr. geweest was, werd, nadat het ruim 20jaarvoor 
’t licht toegankelijk was, reeds week bij 95 gr. en smolt bij 112 gr., 
Phytosterine (uit de kiemen van tarwe) met het smeltpunt 136—137 gr. 
smolt, nadat het eenige maanden aan het licht gestaan had, bij 119 gr. 
Ergosterine (uit „boletus edulis”, smeltpunt 160 gr.) smolt, aan 't licht 
