WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
85 
ken der krommen grooter kromtestralen hebben, naar gelang de be- 
schouwde punten verder van de bron verwijderd zijn. 
Het blijkt, dat de kromtestraal van den weg, door de a-stralen in de 
lucht doorloopen, langs die kromme lijn toeneemt. Een analoog ver- 
schijnsel heeft Wien waargenomen bij kanaalstralen. 
De eenvoudigste hypothese ter verklaring hiervan is te veronderstellen, 
dat de verhouding toeneemt en dat deze toename waarschijnlijk ver- 
oorzaakt is door de massa m, die op haar loopbaan materieele deeltjes 
zou kunnen opnemen. 
Bragg en Kleeman i) toonden dat de ionisatie van lucht door de 
a-stralen van radium meerdere plotselinge veranderingen toont op ver- 
schillende afstanden van de bron. De eerste op ongeveer 3 c.M. van 
de bron. Zij maken de veronderstelling, dat de absorptie de snelheid 
der a-stralen vermindert. Zelfs in de bron zouden de lagen op verschil- 
lende diepte stralen uitzenden, die ongelijk verminderd waren in snel- 
heid in de boven liggende lagen. 
Volgens hen zou een bundel van deze ongelijk doordringende stralen, 
wier banen des te minder gebogen zijn naar gelang zij verder gaan, 
voor de plaats der punten van totale absorptie een lijn geven, wier 
kromtestraal toeneemt, en die een scherpe grens heeft naar den afge- 
weken kant en doezelig naar den niet afgeweken kant. 
De proeven van Becquerel toonen dat niet. 
Later ') heeft Rutheufo: d gemeend de hypothese van Bragg en 
Kleeman te kunnen bevestigen door een proef, die overeenkomt met die 
van becquerel; maar hij gebruikt als stralingsbron een draad, die actief 
gemaakt is door radium. 
Bedekt men dezen draad met een toenemend aantal blaadjes alumi- 
nium, dan kreeg men op de photographische platen, die evenwijdig 
aan de spleet zijn, evenwijdige lijnen, die bij een gegeven magnetisch 
veld steeds verder van elkaar aflagen. Hieruit moet men besluiten, dat 
de stralen des te meer afweken, naarmate zij door dikkere lagen alumi- 
nium gegaan waren, en dat deze toeneming van de afwijking het gevolg 
was van een vermindering der snelheid. 
Rutpierford voegt er nu bij, dat de toeneming van de kromtestralen 
door becquerel waargenomen langs de banen der a-stralen, verklaard 
wordt door de aanwezigheid van stralen van ongelijke snelheid. 
Dit voorkomen van stralen van ongelijke snelheid zou tengevolge 
*) Phil. Mag., ser. 6, VIII, p. 719 en 726, 1904. 
’) Phil. Mag., (6) X, p. 173, 1905. 
