WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
37 
tot een kritieke waarde, beneden welke zij deze verschillende uitwer- 
kingen niet meer veroorzaken. 
Maar hetzelfde verschijnsel van plotseling ophouden der verschillende 
uitwerkingen op een bepaalden afstand van de bron wordt verkregen 
met de a-stralen van radium, en deze ondergaan geen merkbare ver- 
andering der snelheid. De verklaring is, dat de stralen dan geheel ge- 
absorbeerd zijn en de vernuftige hypothese van een kritische snelheid 
is niet noodig. 
ïtüTHERFORD meent ook, dat het verschijnsel van phosphorescentie 
door ionisatie veroorzaakt wordt en dat de (van de spinthariscoop) flik- 
kerende (»scintillante«) phosphorescentie de uitwerking is van hereeni- 
ging van vrij geworden ionen door de a-stralen. 
Wanneer over het algemeen phosphorescentie, zooals waarschijnlijk is, 
bij mineralen een chemische werking is, dan kan men hetzelfde denk- 
beeld uitdrukken door een ionisatie aan te nemen onder invloed van 
de opwekkende oorzaak; maar dezelfde verklaring kan niet toegelaten 
worden bij de flikkering ('>Scintillation«). Dit behoort tot de lumines- 
centie-effecten, door mechanische werking verkregen. 
Becquerel heeft aangetoond 1 ) dat men onder een microscoop de uit- 
werking van «-en die van P-stralen gelijktijdig kan waarnemen, als de 
onderzochte stof gevoelig is voor beide stralen zooals, Ba Pt cyanide. 
Men neemt dan waar, dat alleen de a-stralen een flikkerende phos- 
phorescentie geven, terwijl het phosphorescentielicht, door S stralen 
verkregen bij dezelfde stof, continu is. Met de hexagonale blende, die 
vooral gevoelig is voor a-stralen, geven de groote kristallen een continu 
licht; de flikkering bemerkt men alleen bij de voldoend kleine kristallen 
en dan wordt zij des te sterker hoe kleiner de kristallen zijn en hoe 
menigvuldiger. Deze feiten kunnen verklaard worden als men aanneemt, 
dat ieder der kleine vonkjes (»éclats«), die te zamen de flikkeringen 
vormen, het gevolg is van een moleculaire klieving door de onafgebro- 
ken werking van de a -straling veroorzaakt. Men kan bovendien een 
spinthariscoop verkrijgen door kristallen van hexagonale blende tusschen 
twee glasplaten te verbrijzelen. 
Becquerel voegt er nog bij, dat phosphorescentie, niet alleen van 
hexagonale blende maar van alle stoffen die hij onderzocht heeft, wan- 
neer zij opgewekt is door cathodestralen, door licht of door warmte 
een continu verschijnsel is, waarin men geen reeks van opvolgende 
vonkjes onderscheidt. 
Elke phosphorescentie is dus geen intermitteerend verschijnsel zooals 
de flikkerende phosphorescentie, en daarom meent B. dat men de zeer 
x ) C. R. 137, p. 629, 1903. 
