WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
47 
PLANTKUNDE. 
Quantitatieve zetmeelbepaling in planten. Gino Pollacci volgt 
bij zijn onderzoekingen over den invloed van verschillende factoren, 
o.a. van de electriciteit op het assimilatie-proces in planten, niet de 
gewone methode der gas-analyse. Voor deze toch moet men de planten- 
deelen onder zeer abnormale omstandigheden brengen. Hij geeft er de 
voorkeur aan ze door een kortstondig verblijf in het donker zetmeel- 
vrij te maken, ze dan aan de proef te onderwerpen en daarna het ge- 
halte quantitatief te bepalen. Dit doet hij door drogen bij lage tempera- 
tuur, dan wegen, tot poeder brengen en in koud water uittrekken, zoo- 
dat opgeloste reduceerende stoffen verwijderd worden. Daarna zet hij 
door 1 pCt. zwavelzuur het geheel in glucose om, na eerst de proteïne- 
stoffen door pepsine onschadelijk gemaakt te hebben. De glucose wordt 
dan met koperoxyde-ammoniak bepaald en daaruit het zetmeel berekend. 
(Atti del R. Istituto botanico d. Univ . Pavia, Serie II, Vol XI.) 
D. V. 
Eiwitkr is tallen in celkernen. Deze komen bij Rhinanthus Alectoro- 
lophus zeer veelvuldig voor en gedragen zich als reservestoffen, die bij 
overvloedige voeding rijkelijk afgezet worden, doch dan bij krachtigen 
groei weer verdwijnen. Men vindt ze vooral in de nabijheid van vege- 
tatiepunten of rondom den aanleg van zij wortels en knoppen, in de 
jonge vruchtstelen, enz. Maar vooral in het zaad zijn zij opgehoopt en 
wel in hoofdzaak in het kiemwit. Zij liggen in de kernen in blazen, 
die van een eigen wand voorzien zijn, en kunnen in omvang zoo toe- 
nemen, dat het chromatische deel der kernen geheel ter zijde gescho- 
ven wordt. Verdwijnen zij, dan verdwijnen ook hun blazen, om weer 
zichtbaar te worden, zoodra er weer eiwit in kristalvorm wordt afgezet. 
Nabij groeiende weefsels ziet men steeds volle en leege kernen en alle 
tusschenstadiën, een bewijs dat hier afzetting en oplossing snel met 
elkander afwisselen. Gaat een kern zich deelen, zoo verdwijnen de 
kristallen en hun blazen tijdelijk met hen. Proeven met kunstmatig 
verminderde voeding leidden tot een bijna algeheel verdwijnen der 
kristallen, zonder dat daardoor de ontwikkeling in hoogere mate gestoord 
werd, dan te verwachten was. 
(A. Sperlich. Beihefte z. Bot. Centralbl. Bd. XXI 1906). d. v. 
PHYSIOLOGIE. 
Gapen. Féré beschrijft het gapen als een lange, diepe en onwille- 
keurige inspiratie met meer of minder sterk openen van de kaak, ge- 
