50 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Op de tweede, van 18 December, ziet men de vier waterstofstrepen 
H a, H ,3, H 7 en H iï als duidelijke strepen, die in helderheid in de 
gegeven volgorde toenemen, zoodat Ha aanmerkelijk zwakker is dan 
de andere. 
Daarbij ziet men op de photo van 4 December tallooze apsorbtie- 
strepen die naar den meest breekbaren kant scherp en krachtig zijn, 
maar naar de zijde van het rood zacht uitloopen. 
Op de photo, die het laatst — den 24 sten December — werd genomen, 
waren alle waterstofstrepen helder, terwijl Ha aan de zijde van het 
violet was begrensd door een nog al dikke absorptielijn. 
(Astrophysical Journal, V, XXV, No. 1.) V. D. v. 
NATUURKUNDE. 
Het atoomgewicht van nikkel. 
Het verband tusschen de absorbtie van X-stralen en het atoomgewicht 
der stoffen is in het jaar 1901 getoond door Benoist. Uitzijn onderzoek 
bleek, dat het absorbeerend vermogen eener stof voor die stralen toe- 
neemt met het atoomgewicht. Wanneer men nu, in plaats van de directe 
X-stralen, de secundaire stralen van verschillende stoffen onderzoekt, 
dan bleek aan O. A. Sadler en Barkla, dat de kromme lijnen, die de 
absorbtie wêergeven, gelijk zijn aan die, welke de directe stralen leveren, 
uitgezonderd voor die stoffen, wier atoomgewicht nabij dat van den ra- 
diator gelegen is. Hoe dichter het atoomgewicht van de absorbeerende 
stof ligt bij dat van de uitstralende stof (radiator), des te meer wijkt 
de doorlating der stralen af van de normale doorschijnendheid. Dit ver- 
schijnsel toont niet, dat de secundaire stralen, die door de atomen van 
een stof worden uitgezonden, bijzonder doordringend zijn, maar alleen 
dat er bij uittreding der stralen door de inwendige atomen een selec- 
tieve absorbtie heeft plaats gehad, waarbij de achtergebleven stralen 
dieper doorgedrongen zijn in de lagen van dezelfde stof en in mindere 
mate in stoffen van naburig atoomgewicht. Dit is uitsluitend een eigen- 
schap van secundaire stralen, want men vindt hetzelfde niet met directe 
stralen, die door dunne lagen van metaal gegaan zijn. 
Terwijl men nu deze onderzoekingen deed voor een aantal metalen, 
bleek het, dat de straling van nikkel veel meer abnormaal doordringend 
was voor koper dan voor ijzer, hetgeen wijst op een grootere nabijheid 
tot het atoomgewicht van koper dan tot dat van ijzer. Wanneer echter 
kobalt als radiator gebruikt werd, dan toonden de stralen een meer 
abnormale doordringing voor ijzer dan voor koper, waaruit zou volgen. 
